شمارهٔ ۳۹۹

هوش مصنوعی: ما به خاطر منافع خود، به دیگران آسیب رساندیم و مانند گلی که در پاییزی بی‌رحمانه درو می‌شود، زندگی و آرامش دیگران را به خطر انداختیم.

هوش مصنوعی: پس از این، ما و جمع رندان، چه فایده‌ای داشت که به در هفت آسمان کوبیدیم؟

هوش مصنوعی: درخواست آرزوی طولانی مدت ما از زندگی، به اندازه تارهای موی معشوقه‌ام کشیده و دل‌نشین بود، اما ما از کار و تلاش در این دنیا دست کشیدیم.

هوش مصنوعی: ما گرفتار موانع و مشکلاتی هستیم که مانع از رسیدن ما به آرامش و هدف‌هایمان می‌شود. اما اگر یک بار به طور ناخواسته به فراتر از این موانع نگاهی بیندازیم و آرزوی آزادی کنیم، ممکن است راهی برای رهایی بیابیم.