شمارهٔ ۳۸۷

هوش مصنوعی: من لذت رنج تو را به هیچ درمانی نمی‌فروشم و زیبایی‌های موی تو را به هیچ ایمانی نخواهم بخشید.

هوش مصنوعی: در دل من از خاطره چهره زیبایت، خارهایی رشد کرده است که هرگز آن را با تمام باغ‌های بهشتی عوض نخواهم کرد.

هوش مصنوعی: هرچند که جان‌ها را هم بگیرم، حاضر نیستم دامن تو را که به سختی به دست آمده، به راحتی رها کنم.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه در دل خود دردها و زخم‌های بسیاری دارم، هرگز از راز و دل‌نوشته‌ام برای دیگران سخن نخواهم گفت. همچنان که بلبل در باغ، از گل شکایت نمی‌کند و به آرامی می‌خواند، من هم در سکوت به مشکلات خود ادامه می‌دهم و اجازه نمی‌دهم کسی از ناراحتی‌های من باخبر شود.

هوش مصنوعی: من هرگز شادی و خوشی زندگی را به خاطر غم و اندوه کنار نمی‌گذارم و این احساسات ارزشمند را به هیچ قیمتی به دیگران نخواهم فروخت.

هوش مصنوعی: من روحانی و پاکدامن عشق هستم، مانند زاهدی که هرگز پاکی و نجابت خود را به کسی نمی‌فروشد.