شمارهٔ ۳۸۳

هوش مصنوعی: تا زمانی که تو به کسی توهین می‌کنی و او نمی‌تواند جواب بدهد، زبان زخم تو مانند پیکان به سمت او پرتاب می‌شود و او مانند زخم‌خورده‌ای تنها می‌تواند تحمل کند.

هوش مصنوعی: لحظه‌ای صبر کن تا وقتی زخم زدی، صدای تحسین تیغ خود را از زبان خون جاری از زخم بشنوی.

هوش مصنوعی: در جایی که عشق و جدایی خود را نشان می‌دهد، هیچ کس نمی‌تواند اندکی از درد و رنج را تحمل کند. زمانی که معشوق با تندی و قساوت خود به دل آسیب می‌زند، دیگر جایی برای عذاب و زخم‌های کم‌تر باقی نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: شکر گفتن گرم و دلنشین است، اما می‌ترسم که زخم‌ها به خاطر آن، به جای درمان، بی‌حرکت بمانند و درد بیشتری به وجود بیاورند.

هوش مصنوعی: دل را از لذت پر می‌کند و مثل کسی که در حال غلتیدن است، تو به آرامی در میان زخم‌ها می‌چرخانی.

هوش مصنوعی: زخم عشق مانند زخمی است که درمان نمی‌شود، بنابراین ای مسیح، بیهوده آن را امتحان نکن.

هوش مصنوعی: دل من مانند یک راز درون خود زخم‌های زیادی دارد، هرچند که از بیرون هیچ نشانه‌ای از این زخم‌ها دیده نمی‌شود.