شمارهٔ ۳۷۶

هوش مصنوعی: با دوست من هستم و از غم‌ها رهایی ندارم. مثل یک کشتی در دریا هستم اما بدون آب.

هوش مصنوعی: جز به خاطر ابروهای تو، هیچ عبادتی ندارم و دیگر به نماز و محل نماز اهمیت نمی‌دهم.

هوش مصنوعی: می‌دانم که از لذت جاری شدن خون در لب‌هایم خوشم می‌آید، اما از اینکه از شراب ناب بی‌بهره‌ام، عذرخواهی می‌کنم.

هوش مصنوعی: با خوشبختی و موقعیت خوب زندگی، هیچ غم و ناراحتی از ناسیب بد و خواب‌آلودی سرنوشت ندارم.

هوش مصنوعی: دل من از نصیحت‌های معنوی پر از شور و اشتیاق است و دیگر توجهی به دلسوزی‌های دوستان ندارم.