شمارهٔ ۳۷۵

هوش مصنوعی: فکر نکن که من به خاطر تو نگاه از تو برداشته‌ام. تا زمانی که به تو نگاه می‌کنم، چشمانم فقط به توست.

هوش مصنوعی: من وقتی به راه تو نگاه می‌کنم و اثر پای تو را می‌بینم، می‌ترسم که اگر از این راه بگذری، دیگر نتوانم تو را ببینم.

هوش مصنوعی: مباد که در هیچ‌کدام از این دو جهان به دست کسی گرفتار شوم، چون هیچ‌کس جز تو را در زندگی‌ام نمی‌خواهم.

هوش مصنوعی: من به خاطر خودداری‌ام از برخی چیزها، بی‌دلیل دچار خیالی می‌شوم که به من آسیب می‌زند. حالا که چیزی ندارم، چه اهمیتی دارد که با مشکلات روبه‌رو شوم؟

هوش مصنوعی: تو به کشتن کس مشغولی، در حالی که من از حسادت و حسرت، هزار خنجر تیز و با ارزش را در دل دارم.

هوش مصنوعی: من با دیدن شعله به یاد پروانه میفتم و از جنگیدن دور می‌شوم؛ زیرا آتش عشق را زیر بال خود دارم.

هوش مصنوعی: وقتی از هر طرف به شدت ناامید شده‌ام، نمی‌دانم که این همه غم و اندوه از کجا بر من نازل شده است.