شمارهٔ ۳۵۴

هوش مصنوعی: من از عشق و آرزوهایم به سوی کسانی که دل‌شان شکسته است می‌روم و از درد عشقم به سمت دل‌های درهم‌شکسته حرکت می‌کنم.

هوش مصنوعی: عشق من مانند یک آرامش است که نمی‌دانم چه زمانی از زیر تیغ یک قاتل بیرون می‌آیم. با زخم‌هایی که دارم، به سمت نیش‌های زهرآلود می‌روم.

هوش مصنوعی: من بدون هیچ‌گونه توشه‌ای از درد و غم کسانی که آرام و آسوده‌اند دور می‌شوم و هرجا که باشند، به سمت آن‌ها می‌روم.

هوش مصنوعی: خود را آماده توبه کرده‌ام و در کنار آن دلم را به نوشیدنی سرگرم می‌کنم. در حالی که تسبیح در دست دارم، به سمت کسانی می‌روم که به ظواهر و ظلمات وابسته‌اند.

هوش مصنوعی: من در میان زنجیری هستم، هرچند که نامم مقدس است، به جهت پاکان و بندگان خدا، به سوی نزدیکان خود می‌روم.