شمارهٔ ۳۴۷

هوش مصنوعی: من از شور و شوق عشق، لبانی پر از نجوا دارم و در سحرگاهان، آغوشم پر از آرزو و احساسات قوی است.

هوش مصنوعی: من به خاطر عشق و آرزویم به وصال معشوق، مانند بلبل که در آغوش گل نشسته، در دل ناله‌ای از احساسات و دردها دارم.

هوش مصنوعی: چشم‌هایم پر از اشک و درد دل و زخم جگر است و من به خاطر این غم‌ها و دلشکستگی‌ها، همواره بر افرادی که به دنبال زخم‌زدن و ستم به دیگران هستند، نظارت دارم.

هوش مصنوعی: کلام افرادی که پرهیزگار هستند، باعث می‌شود که شور و شوق من کاهش یابد؛ من در جمع بندگان میخانه، احساس نزدیکی و هم‌نشینی می‌کنم.

هوش مصنوعی: من به خاطر عشق گرفتار شده‌ام و مثل حلقه‌ای که در گوش شیپور قرار دارد، گوش به زنگ دل خودم هستم.