شمارهٔ ۱۸۰

هوش مصنوعی: وقتی نام تو را به زبان آوردم، شوق و عشق در وجودم شعله‌ور شد و نتوانستم احساساتم را پنهان کنم. سخنانم ناخواسته بر لبانم جاری شد.

هوش مصنوعی: کودکی بود که به جای شیر، خون دل من را خورده و هر قطره اشکی که از چشمانم می‌ریزد، مانند خون جاری می‌شود.

هوش مصنوعی: آشوب و جنب و جوش قیامت از همه جا برخاست، آیا چشم تو فقط با یک نیم‌نگاه به آن افتاد؟

هوش مصنوعی: هرچند که چشمم پر از تصویر توست و هر بار که به اطراف نگاه می‌کنم، این تصویر بر آب روان می‌افتد.

هوش مصنوعی: اگر از حال کسانی که در خون غرق شده‌اند خبر نداری، ای دوست، کشتی اندوهت به امواج طوفانی دچار شده و به سوی ساحل افتاده است.