شمارهٔ ۹۸

هوش مصنوعی: ای کسی که دل و سخن را از خود دور کرده‌ای، زمانه‌ی قدیمی به خاطر تو نو و تازه شده است.

هوش مصنوعی: زائران سر به درگاه تو نهاده‌اند و مال و ثروت تو از این قبل (این دنیا) به تن تو تعلق نمی‌گیرد.

هوش مصنوعی: اگر کسی با بزرگواری دل دیگری را شاد کند، به وسیله سخن دل او را از غم و اندوه آزاد می‌سازد.

هوش مصنوعی: بدون تو، چشم مانند چشمی است که نمی‌تواند ببیند و شادی هم مانند دستی است که ناخن ندارد و نمی‌تواند چیزی را بگیرد.

هوش مصنوعی: به من وعده دادی که زیر نخی بیاوری، پس قول خودت را نقض نکن.

هوش مصنوعی: ای نور خیره‌کننده شهر و آشوب‌ساز محله، از زیبایی تو هم مردان و هم زنان شگفت‌زده و مبهوت مانده‌اند.

هوش مصنوعی: ماهی به سروی نگاه می‌کند که قامت بلند و تن زیبایی دارد، و سروی هم به ماهی نگریسته که سنگین دل است و زیبایی خاصی دارد.

هوش مصنوعی: ای محبوب من، تو آن چشمان تیزبین و نافذی داری که می‌توانند هر چیزی را ببینند و درک کنند. همچنین، آن دستان قوی و کارآمدت می‌توانند کارهای بزرگ و شگفت‌انگیزی انجام دهند.

هوش مصنوعی: دست‌های بسته‌ای که دل را عاشق کرده، به خاطر این تیر بی‌رحم، بدن را خسته و پر از دشمنی کرده است.

هوش مصنوعی: اگر من از غم بمیرم، سزاوار است که تو با رویی خندان به سمت من بیایی.

هوش مصنوعی: وقتی که زره به تن کردی و آماده رفتن شدی، دلم به زره علم وابسته است.

هوش مصنوعی: پیراهنی که از آهن ساخته شده، به دل تو نیز آسیب می‌زند. تو هم باید مانند آن پیراهن مقاوم باشی و فشارها را تحمل کنی.

هوش مصنوعی: تو چه درگیر جنگ و نبرد نیستی، بلکه به زیبایی مجالس و لذت‌های گلشن اختصاص داری.

هوش مصنوعی: ای خدای من، خواهش می‌کنم که نیت شاه را از تصمیم به این سفر و رفتن تغییر بده.

هوش مصنوعی: اگر کسی که مرا به قتل می‌رساند، مرا رها کند، زندگی دوباره‌ای به من باز خواهد گشت و این جنگ و نزاع پایان خواهد یافت.