شمارهٔ ۹۷

هوش مصنوعی: کسی که عشق او تمامی وجودش را پراز احساس نکند، در دنیا مانند درختی است که میوه‌ای ندارد و بی‌ثمر است.

هوش مصنوعی: در کار عشق و جدایی، هیچ دردی بالاتر از درد فراق نیست و به یقین هیچ چیزی تاریک‌تر از ناامیدی و دیرینگی این درد هم وجود ندارد.

هوش مصنوعی: ساقی ما تا زمانی که در شرابش از رنج و درد دل خبر نباشد، ما را مست نمی‌کند. یعنی برای به دست آوردن حالت مستی و شادی واقعی، باید درون قلب و جان انسان پر از احساسات عمیق و تلخ باشد.

هوش مصنوعی: گاهی در خیال زیبایی زلفم به فکر موهای فر و خوش حالت می‌افتم، ای کاش شب‌های ما هرگز به صبح نرسد و تمام نشود.

هوش مصنوعی: دل در عشق بازی راضی نمی‌شود و از زخم‌های محبت و ناز محبوب خسته نمی‌شود، حتی اگر آن عشق به جایی نرسد و ثمری نداشته باشد.

هوش مصنوعی: چهره او مانند ماه روشن در آسمان است و به راستی که در زیبایی، هیچ چیز به پای او نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: در عشق، تنها راهی که وجود دارد درد و رنج است و در این سفر نیازی به تلاش برای تأمین نان و آب نیست.

هوش مصنوعی: چقدر باید برای خوشبختی دیگران و خواسته‌هایشان زحمت بکشی؟ بهتر است از کسانی که به تو بی‌احترامی می‌کنند فاصله بگیری تا خودت دچار مشکل نشوی.