شمارهٔ ۸۶

هوش مصنوعی: آرزو دارم که به وصالت برسم و این دوری از تو باعث دشواری و رنج من شده است.

هوش مصنوعی: در گوشه ابروی تو زیبایی خاصی وجود دارد که دل من را از بین برد. این زیبایی برای من مانند زهر کشنده‌ای است که عامل مرگ من شده.

هوش مصنوعی: اگر دیر بجویم جانم را از غمش، به سختی شوق دیدن آن چهره زیبا، خود دلیل می‌شود.

هوش مصنوعی: می‌دانی چرا نمی‌توان گل را از رویش چید؟ زیرا حیا و شرم به عنوان مانع عمل می‌کنند.

هوش مصنوعی: غم و اندوه من به خاطر مرگم به حدی زیاد است که ابروی قاتل که به مانند تیغی دو لبه است، باعث ناراحتی و بی‌نظمی در من شده است.

هوش مصنوعی: قصاب کی می‌تواند تو را از بند رهایی بخشد، وقتی که آن زلف‌های پیچیده مانند زنجیر در گردنت افتاده است؟