شمارهٔ ۳۰۰

هوش مصنوعی: ما هرگز نتوانستیم به خواسته‌های قلبیمان برسیم، حتی برای یک لحظه که در کنار تو، ای دختر سخت‌گیر، باشیم.

هوش مصنوعی: خضر، که نماد زندگی و جاودانگی است، به اندازه‌ای که برای او دشواری‌های زندگی و گودال‌های سختی وجود داشت، ما نیز با درد و رنج خود روبرو هستیم. آرزوی ما نوشیدن شربتی است که با توانایی تو، حتی اگر تلخ باشد، همراه است.

هوش مصنوعی: به نرمی بر چشم من راه برو و لحظه‌ای در این مکان بایست تا زیبایی‌ات از کنار این جوی آب بهره‌مند شود.

هوش مصنوعی: هر بار که عشق را یاد می‌گیرم، مانند کودکی از تکرار آن به گریه می‌افتم، و همیشه در حضور تو هستم.

هوش مصنوعی: وقتی آن معشوقه‌ی دلربا با کینه و خشم همچون تیری به سوی تو می‌آید، به خاطر عشق و جان خود، باید جان را فدای او کنی و از او روی برمتاب.