شمارهٔ ۱۹۷
قصاب کاشانی
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۱۹۷
یار هجران وفا کند به غلط
درد ما را دوا کند به غلط
هست روی لبش به جانب غیر
نظری چون به ما کند به غلط
دانهام از برای حفظ بدن
تکیه بر آسیا کند به غلط
دلم از موج صد خطر دارد
در سراب آشنا کند به غلط
از عنایات، حاجت قصاب
چه شود گر روا کند به غلط
شمارهٔ ۱۹۶: دل به دهر حیلهگر دادم غلط کردم غلط
شمارهٔ ۱۹۸: چون سبزه از کنار گلستان دمیده خط
اطلاعات
وزن:
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
سعید محمدی
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
یار هجران وفا کند به غلط
درد ما را دوا کند به غلط
هوش مصنوعی: دوست در غیبت و دوری به اشتباه به ما وعده وفا میدهد و میخواهد که با این وعده، درد و رنج ما را آرام کند، اما در واقع این کار نادرست است.
هست روی لبش به جانب غیر
نظری چون به ما کند به غلط
هوش مصنوعی: صورت زیبا و دلنشین او توجهی به دیگران ندارد و زمانی که به ما نگاه میکند، به اشتباه این کار را میکند.
دانهام از برای حفظ بدن
تکیه بر آسیا کند به غلط
هوش مصنوعی: من برای حفظ بدنم، مانند دانهای هستم که به اشتباه به آسیابی تکیه کرده است.
دلم از موج صد خطر دارد
در سراب آشنا کند به غلط
هوش مصنوعی: دل من از خطرات زیادی نگران است؛ در حالی که در آبی بیجان و غیرواقعی، به اشتباه به آشنایی میرسد.
از عنایات، حاجت قصاب
چه شود گر روا کند به غلط
هوش مصنوعی: اگر قصاب به اشتباه حاجتی را برآورده کند، از لطف و عنایت او چه فایدهای خواهد داشت؟