شمارهٔ ۱۵۷

هوش مصنوعی: صبحی که در آن وصال و دیدار پیش می‌آید، پر از شکرگزاری است. و وقتی شب فراق و دوری به پایان می‌رسد و صبح می‌شود، باز هم باید شکرگزار بود.

هوش مصنوعی: محبوب با شادی و نشاط آمد، نوشیدنی خورد و بوسه‌ای به من داد. درخت مورد علاقه‌ام بارور شد و من از این همه برکت شکرگزاری می‌کنم.

هوش مصنوعی: مثل این است که آفتاب به ناگاه از روزنه‌ای به درون کلبه‌ام وارد شده و بی‌خبر و ناخواسته به چهره ماهی درخشان برخورد کرده‌ام و از این دیدن بی‌نهایت شکر و سپاسگزاری می‌کنم.

هوش مصنوعی: در جستجوی هلال عید از آسمان بودم و در نظر من، ابروی محبوب به هزار شکر می‌نمود.

هوش مصنوعی: در میان امواج خروشان دجله، موانع و مشکلاتی را پشت سر گذاشتم و از خطرهایی که مرا تهدید می‌کرد، نجات یافتم. این موفقیت و آرامش باعث شکرگزاری من است.

هوش مصنوعی: کودک با اشک‌هایش تا نوک مژه‌هایش از دل بیرون آمد و این موجود تازه به دنیا آمده با دل‌خوشی و شکر، به جمع ما پیوست.

هوش مصنوعی: امشب عزیزم از سفر برگشته و دلم به خاطر زیبایی و جذابیت او شاد است.