شمارهٔ ۱۵۸

هوش مصنوعی: وقتی لبخند شیرین و شکرین او را دید، دلش را با زیبایی و جذابیتش تسخیر کرد. زیبایی او از لب و دندانش نمایان بود و همچون شکر شیرین می‌نمود.

هوش مصنوعی: زمانی که آن لب‌ها و دندان‌ها را دید، جانش پرواز کرد و آن را غذایی برای روح خود می‌دانست. پنیر و شکر بیشتر از هر چیز او را مجذوب می‌کرد.

هوش مصنوعی: لب او مثل یک خط راست و بی‌پروا است که به طور ناگهانی دیده می‌شود، یا مانند موری که از روی ولع و تشنگی در شکر به زمین می‌رود.

هوش مصنوعی: خال زیبایی که بر گوشه لب او نشسته است، مانند این است که شاه هند بر تخت شیرینی تکیه زده باشد.

هوش مصنوعی: اگر خط او را مانند خط سیاه بر روی نگین قصاب بدانیم، به هیچ وجه نمی‌توان پی برد که در دل شکر چه رازهایی نهفته است.