بخش ۸ - فی معرفة، ماهیة النفس

هوش مصنوعی: سلام! ای پرسش‌گر خوش‌زبان، در مورد خودت صحبت کن و حرف‌هایت را بشنو.

هوش مصنوعی: آفریننده‌ای وجود دارد که روح و جان را خلق کرده و عقل و نفس و قلب را پرورش داده است.

هوش مصنوعی: انسان برای دستیابی به کمال و پیشرفت به چهار چیز نیاز دارد که این چهار مورد به قدرت و حکمت الهی وابسته است.

هوش مصنوعی: بلغم و صفرا و سودا، مایعاتی هستند که در بدن وجود دارند و پس از خون، در تمامی اعضا جریان دارند.

هوش مصنوعی: سپس از عشق و مهر الهی، چهار پایه وجود انسان به شکلی دلپذیر و زیبا شکل می‌گیرد.

هوش مصنوعی: اگر کسی به عمق و حقیقت حکمت دست یابد، بدون تردید می‌تواند آن را روح طبیعی بنامد.

هوش مصنوعی: وجود انسان مانند بخاری است که از بخار روح حیوانیش به وجود آمده و به او می‌گوید که باید هوشیار باشد.

هوش مصنوعی: پس از آن، از روح حیوانی دیگر بخاری پاک‌تر و زلال‌تر بلند می‌شود.

هوش مصنوعی: روح پاک و مقدس در آن مکان به قدری لطیف، روشن و زیبا بود که تمام فضا را پر کرده بود.

هوش مصنوعی: می‌گویند که روح انسانی می‌تواند مانند تابی از نور پر شود، پسرم.

هوش مصنوعی: سپس تمامی عارفان به منزلی می‌رسند که روح القدس در آنجا حضور دارد و آنجا را نفس می‌نامند.

هوش مصنوعی: قدرت روح قدسی انسان را یاری می‌دهد و او را در کارها و حواسش راهنمایی می‌کند.

هوش مصنوعی: زمانی که شخصی تقوا و زهد را رعایت کند و در زندگی خود به اصلاح و درستی پایبند باشد، می‌توان به او اطمینان کرد.

هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر پرهیزگاری خود در موقعیتی نامناسب و ناپسند قرار بگیرد، نسبت به او لقب و نشانی از فساد و گمراهی زده می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر مدتی در میان دو طرف ساکن شود، عارفان به او می‌گویند "لوامه"، یعنی کسی که وجدان و آگاهی او فعال شده است.

هوش مصنوعی: در مورد ماهیت تقوا و نافرمانی چه می‌توان گفت؟ ای برادر، محبت و خشم از هیچ چیزی وابسته نیستند.

هوش مصنوعی: انسان‌ها در دنیای مادی دچار سردرگمی و گمراهی می‌شوند. اما هر کسی که به قوانین و اصول صحیح زندگی (شریعت) پایبند باشد، نجات می‌یابد و به درستکاری می‌رسد.