برگردان به زبان ساده
ایا صبا گرت افتد بسوی دوست گذار
نیازمندی من عرضه ده بحضرت یار
هوش مصنوعی: ای باد صبا، اگر به سوی معشوق رسیدی، از طرف من درخواست نیاز و خواستهام را به او برسان.
بارمک ارفتدت ایسجیف صوف گذار
نیازمندی زردک بکو بآن دلدار
هوش مصنوعی: خواهش و نیازی را که در دل دارم، به دوست و معشوقم منتقل میکنم. از سختیها و گرفتاریها بیرون میآیم و بر مرز نیازهایم میگذرم.
چو کرد دامن او گیر وانگهی بلباس
پیام پنبه ادا کن سلام او بگذار
هوش مصنوعی: وقتی دامن او را گرفتی، سپس در لباس پیام، با کلامی نرم و لطیف سلام او را منتقل کن.
بگویش ای قد بالا دراز و پهناتنک
فراخ آستی و یقه پهن صوفی وار
هوش مصنوعی: به او بگو که ای کسی با قد بلند و قامتی کشیده، تو تنWide و یقهات هم متفاوت است، مانند یک صوفی.
بجای شمعی و بیرم مرا رسد ریشه
زهی زمانه بد مهر و دور ناهموار
هوش مصنوعی: به جای اینکه شمعی باشم که در تاریکی میدرخشد، ریشهای از زمانهای پر از محبت و چالشهای سخت میشوم.
بگو منال بر اطلس ز سوزن خیاط
گل طری نتوان چید جز زپهلوی خار
هوش مصنوعی: بگو که بر پارچهی اطلس، بهخاطر سوزن خیاط، گل طری (نوعی گل زیبا) نمیتوان چید، مگر از کنار خارها.
به عبارت دیگر، برای به دست آوردن زیبایی و چیزهای ارزشمند، گاهی باید از مشکلات و دردسرها عبور کرد.
بغیر جامه والای قالبک زده نیست
نگار لاله رخ مشک خال سیم عذار
هوش مصنوعی: به جز پوشش زیبا و ارزشمندی که بر تن ندارد، چهره زیبای او مانند لالهای با رخساری روشن و موی سیاه است.
فراقنامه مدفون چو خواند مخفی شست
خط سیاه بآب خشیشی از طومار
هوش مصنوعی: در دل جدایی، نامهای پنهان پیدا شد که در آن، نوشتهای به رنگ سیاه با آبی از جوهرش بر روی کاغذ طویل دیده میشود.
زیمن کلفتن و بیرم طلادوزی
علم شدیم و سر آمد بشیوه اشعار
هوش مصنوعی: ما در زمین کار کردهایم و هنری چون بافتن طلا را آموختهایم و به سبک شعرهای مختلف آشنا شدهایم.
بوصف گوی در پیشواز کمخا ام
کنار و بر همه پر شد زلولو شهوار
هوش مصنوعی: در اینجا توصیف میشود که گوینده با شوق و اشتیاق، به استقبال شخصی میرود. او با تمایل و خوشحالی، در کناری ایستاده و همه جا پر از شور و هیجان است.
چنین نفیس لباسی که طبع قاری بافت
نگاه دار خدایا زدزدو از طرار
هوش مصنوعی: لباس با ارزشی که قاری با استعداد خودش دوخته، را حفظ کن ای خدا، چرا که از هر نوع فساد و بدی دور است.
ازان دراز چو کرباس اینغزل افتاد
که خواستم که بدوزم قبا بقد منار
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که از زمانی که احساس کردم باید در مورد موضوعی فکر کنم، به همین اندازه زمان گذشته و من میخواستم یک لباس مناسب برای خودم بدوزم که به اندازه یک مناره بلند باشد. در واقع، شاعر میگوید که در حین تلاش برای خلق چیزی یا بیان ایدهای، زمان زیادی گذشته و این کار به اندازهای بزرگ و مهم است که شایستهی توجه ویژهای است.
