برگردان به زبان ساده
خرما نتوان خورد ازین خارکه کشتیم
دیبا نتوان بافت بدین پشم که رشتیم
هوش مصنوعی: از این خارهایی که کشتیم، نمیتوان خرما برداشت کرد، و از این پشمهایی که بافتیم، نمیتوان دیبا تهیه کرد.
اطلس نتوان دوخت از ین پنبه که کشتیم
کمخا نتوان بافت ازین پشم که رشتیم
هوش مصنوعی: از این پنبهای که کشتیم نمیتوان پارچهای به لطافت اطلس درست کرد و از این پشمی که رشتیم نمیتوان فرش و پارچهای با کیفیت بافت.
با جامه چرکن بسیه چال جحیمیم
با رخت نو پاک ببستان بهشتیم
هوش مصنوعی: ما با لباسهای کثیف و خاکیمان در آتش جهنم هستیم، اما با پوشش جدید و تمیزمان در باغ بهشت خواهیم بود.
از دست چو رفت آستی و دامن جامه
کردیم ببر رخت نو و کهنه بهشتیم
هوش مصنوعی: وقتی که از دست برود، دیگر توجهی به آستین و دامن نمیکنیم و لباسهای نو و کهنه را کنار میزنیم.
از جامه اگر دست بشوئیم عجب نیست
زانروی که بسیار بشستیم و بمشتیم
هوش مصنوعی: اگر از لباس خود دست بشوییم، چیز عجیبی نیست، زیرا بارها و بارها آن را شسته و تمیز کردهایم.
باشال جلی گفت چودلال فکندش
شاید که ز مشاطه نرنجیم که زشتیم
هوش مصنوعی: در اینجا گفته میشود که کسی با ظاهری زیبا صحبت میکند و امیدوار است که اگر کسی او را نپسندد، از زیبایی او غمگین نشود، چرا که خودش را ناپسند میداند.
بردست گرفتیم همه داس زمقراض
بر مزرعه سبز سسقرلاط گذشتیم
هوش مصنوعی: ما همه داسها را بر دستانمان گرفتیم و بر روی مزرعهای سبز و زیبا گذر کردیم.
از بهر گلیم و برک و صوف بسی پشم
چون موی سرخویش درودیم ونکشتیم
هوش مصنوعی: برای بافتن گلیم و فرش و پشمینه، ما بسیار از پشم را مانند موی سر خود بافتهایم و به هیچ کس آسیبی نرساندهایم.
از معنی باریک و خیالات چومویست
این رشته باریک درینجامه که رشتیم
هوش مصنوعی: این شعر به شباهتها و ارتباطات نازکی که در تفکر و تخیلات وجود دارد اشاره میکند. مانند رشتهای باریک که از انتهای یک نقطه به نقطهای دیگر کشیده میشود، درکی عمیق و ظریف از مفاهیم در ذهن ما شکل میگیرد. این رشته نماد پیوندهای معنایی و خیالی است که ما بین ایدهها و احساسات برقرار میکنیم.
قاری صفت حله و استبرق و سندس
بر البسه بنویس که از اهل بهشتیم
هوش مصنوعی: قاری مانند لباسهای زیبا و نفیس است، حالا بر روی لباسهایت بنویس که ما از اهل بهشت هستیم.