شمارهٔ ۳۰۰

هوش مصنوعی: اکنون من عاشق خودم هستم، ای خدا، تو ناظر زیبایی‌های صفات من هستی، ای خدا.

هوش مصنوعی: موسی و خضر را می‌بینم که تجلی الهی را روی کوه تماشا می‌کنند؛ من درگیر دنیای مادی نیستم و آزاد از محدودیت‌ها هستم.

هوش مصنوعی: آتش خالص عشق من، که در حقیقت یکی است، همزمان با تولد و مرگ من می‌سوزد و هیچ چیز دیگری در آن نقشی ندارد.

هوش مصنوعی: عبارت به معنای آن است که در تاریکی جهل و کفر، طبع پاک و روشن وجود را مشاهده کن. همچنین به چشمه آب حیات اشاره می‌شود که نشان‌دهنده امید و زندگی دوباره است. به طور کلی، تشویق به یافتن روشنی و حقیقت در دل تاریکی‌ها و اشتباهات است.

هوش مصنوعی: خودکار و قلم به من می‌بالند، ولی من از آن‌ها بی‌توجه هستم و در دنیای خود غرق شده‌ام.

هوش مصنوعی: در کنار در دوست بی‌دلیل ناله می‌کنم که نکند از تحمل و پایداری من رنجیده خاطر شود.

هوش مصنوعی: پرورش تنها به خوراک وابسته است و رازق (روزى‌دهنده) بر کوه جگرها در نظر گرفته شده است.

هوش مصنوعی: من مجرم عالم ارواح هستم و به خاطر اعمالی که انجام داده‌ام، از زندگی خسته‌ام و به سادگی از بند حیات رها نمی‌شوم.

هوش مصنوعی: به رحمت و بخشش خداوند تکیه می‌کنم و نه بر اعمال خودم. حتی اگر نسبت به انجام عباداتم کوتاهی کرده‌ام، باز هم به او پناه می‌برم.

هوش مصنوعی: چشمم به راه است و در این حالت بی‌خودیم، جز این هیچ راه نجاتی ندارم.

هوش مصنوعی: من همچون حافظ به دنبال شیرینی و خوشی نیستم، بلکه به تلخی‌هایی که در زندگی می‌چشم بیشتر از شیرینی‌ها تشنه‌ام.