شمارهٔ ۲۶۱

هوش مصنوعی: به دنبال نگاهی هستم که مانند قبل مرا شگفت‌زده و خیال‌انگیز کند و دوست دارم حساب و کتاب عشق و عواطف رنگین را از روزهای گذشته به یاد آورم.

هوش مصنوعی: اگر وفا در عشق به گونه‌ای باشد که درد و رنجی را در بر داشته باشد، من خواهان آتش و شدت آن عشق همچون شعله‌های آتشین سمندر هستم.

هوش مصنوعی: من از نگرانی‌ها و نارضایتی‌ها گذشته‌ام و در این زمان که می‌توانم به وصالی برسم خوشحالم. هرچند که نمی‌توانم به خوبی از عواطف و احساساتم بگویم، اما دلم می‌خواهد به دست آوردن آنچه در جستجویش هستم ادامه دهم.

هوش مصنوعی: از چیزهایی که به من خوشی می‌دهند دور شده‌ام و حالا می‌خواهم نغمه‌ای بسازم که نتوان آن را با هیچ سازی محدود کرد.

هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به این است که دیگر چیزی برای مقایسه باقی نمانده و من به جای شکایت، به بررسی و سنجش کیفیت ارتباط خود با تو می‌پردازم. این موضوع برایم جالب است که چگونه میان تو و خودم تفاوت‌ها و ویژگی‌های خاصی وجود دارد که می‌خواهم به آنها پی ببرم.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که شخصی از کسی می‌خواهد که از جایش بیرون نیاید، چرا که او می‌خواهد دیدی نسبت به منظره‌ای که از لبه بام قابل مشاهده است، داشته باشد و به همین دلیل در نیمه باز در می‌کوشد تا آن را تماشا کند.

هوش مصنوعی: وقتی که گوش حریفان مناسب شنیدن نیست، من می‌خواهم همان گوهرهای پنهان را که ارزش آن‌ها به کار نمی‌رود، به نمایش بگذارم.

هوش مصنوعی: دنیا به من اهمیت نمی‌دهد و مرا فراموش کرده است، اما من می‌خواهم که همیشه از آثار و نشانه‌های تو به خوبی یاد کنم.

هوش مصنوعی: من فقط به خاطر حسادت به درخواست دیگران از تو دور می‌شوم و به این باور رسیده‌ام که برای دلبری و ناز تو نیازی به چیزی دیگر ندارم.

هوش مصنوعی: وکیل غالب، دلی پر از درد و غم دارد و نمی‌خواهد که به بزرگی و عظمت تو، زبانی به کار برود. او تنها می‌خواهد که از احساساتش به شکلی محدود و آزادانه سخن بگوید.