غزل شمارهٔ ۲۷۹

هوش مصنوعی: ای آقای من، باید تو آنقدر به خدمت آن دختر زیبا مشغول باشی که به عنوان خدمتگزار، درب منزلش را محترم و گران‌قدر بشماری.

هوش مصنوعی: مدتی را در اطراف خانهٔ خدا و کعبه گردش کردی، حالا مدتی هم در میخانهٔ چین بمان و از آن لذت ببر.

هوش مصنوعی: از عقل و منطق بگذر و قدم به سمت عشق بگذار. مدتی است که در جستجوی این و آن هستی، اکنون وقت آن است که به عشق بپردازی.

هوش مصنوعی: برای مدتی، دل از عبادت و ذکر بردار و کمی از شراب و لذت‌های دنیوی بهره‌مند شو؛ گاهی این‌گونه زندگی کن و گاهی آن‌گونه.

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به ما می‌گوید که از می باقی که ساقی (مراسم‌دار) در مجلس به ما می‌دهد لذت ببریم و با خیالی راحت و آسوده از نعمت‌های پاک و بهشتی مثل کوثر و فردوس برخوردار شویم. زندگی را با شادی و سرور پشت سر بگذاریم و از لحظه‌ها بهره‌مند شویم.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی رازهای بزرگ و ارزشمندی را مانند جبرئیل حفظ کنی، در همه شرایط باید امانتدار و صحیح‌کار باشی.

هوش مصنوعی: چقدر دیگر به گمان و حدس در جستجوی خواسته‌ات می‌دوی؟ در مسیر طلب، از کسانی که یقین دارند، پیروی کن.

هوش مصنوعی: به خودت مطمئن نباش از اثر نگاه او که چشمان سیاهش سرشار از فتنه و خطر است، چون تو هم با دیدن او به همچنان دچار حادثه و مشکل خواهی شد.

هوش مصنوعی: شاید حیوانی از کنار بیاید، پس باید با تیر و کمان آماده باشی و در همه جا منتظرش باشی.

هوش مصنوعی: ای کسی که به زیباترین شکل، نمایانگر چهره یوسف شده‌ای، لحظه‌ای به حال و روز دل یعقوب غمگین فکر کن.

هوش مصنوعی: هر بار که امیران و صاحب‌منصبان می‌خندند، دل خونین و غمگین من تحت تأثیر آن خنده‌های شیرین و زیباست.

هوش مصنوعی: هر جا که شاهان و بزرگان وارد می‌شوند، در حقیقت به تماشای عظمت و بزرگی ملک ناصرالدین مشغول‌اند.

هوش مصنوعی: نقش و جایگاه یک پادشاه که به این اندازه قدرت و نفوذ دارد، تا وقتی که زمان به جلو می‌رود، همچنان در زمین مشهود و نمایان خواهد بود.

هوش مصنوعی: ای پادشاه، با دعای تو، فروغی چنین گفت: تا زمانی که تاج و نگین وجود دارد، تو همواره باید در سیادت و بزرگواری باشی.

هوش مصنوعی: برای رسیدن به هدف خود، باید از عشق و نوشیدن می بهره ببری. با یک شراب‌نوش و معشوقه‌ای که به آرزوهایت نزدیک‌تر است، همراه باش.