غزل شمارهٔ ۸۷

هوش مصنوعی: دل من همیشه همراه با عشق اوست و محبت، مانند نگین زینتی در دل من می‌درخشد.

هوش مصنوعی: سرم مملو از گنج‌های الهی و دلم پر از عشق و هیجان ناشی از عقل و آفرینش است.

هوش مصنوعی: در ذهن من دو جهان وجود دارد، پس گمان نکن که تنها همین وجودم کافی است.

هوش مصنوعی: گاهی به اوج آسمان پرواز می‌کنم، هرچند که لانه‌ام روی زمین است.

هوش مصنوعی: سرمهره و محور زندگی‌ام عشق است و قلب من نشان‌دهنده‌ علوّ و بلندی احساسات و آرزوهایم است.

هوش مصنوعی: در دل من جایی برای دوست وجود دارد و درون این صدف، گوهر گرانبهایی نهفته است.

هوش مصنوعی: وقتی با حقیقت صحبت می‌کنم، زبانم در آن لحظه کلامی روشن و واضح است.

هوش مصنوعی: وقتی از حقیقت سخن می‌گویم، احساس آزادی و اوج گرفتن می‌کنم، زیرا در آن لحظه این بدن من مثل پرنده‌ای از گل و خاک است.

هوش مصنوعی: چشم من به روح و جانم مانند یک جادو و راز بزرگ است، در وجودم دنیایی از گنجینه‌های پنهان وجود دارد.

هوش مصنوعی: من از ذات و محبت اهل بیت برخوردارم و وجودم از آب کوثر که نماد پاکی و طهارت است شکل گرفته است.

هوش مصنوعی: اگر کسانی که با من آشنا نیستند، کلامم را درک نکنند، اما برای دوستان و آشنایانم روشن و واضح است.

هوش مصنوعی: اگر هر لحظه رحمت و فیض نازل شود، عجب نیست، زیرا او با حقیقت و حق در ارتباط است.