غزل شمارهٔ ۶۳

هوش مصنوعی: من در حالی که حال خوبی ندارم به تو پناه می‌آورم و تنها تو هستی که می‌توانی به من کمک کنی. خواهش می‌کنم مرا فراموش نکن و به یاری‌ام بیا.

هوش مصنوعی: در مسیر عشق تو، از پا افتادم. لطفاً به حال بی‌تابی و زاری من رحم کن و به من کمک کن.

هوش مصنوعی: من با عشق و فدای تو، خود را در غم و اندوه می‌بازم. به دادم برس، به دادم برس.

هوش مصنوعی: جان من تبدیل به خیال شده و تنم به صورت هلال درآمده است. در این حال زار و نزارم، پس لطفاً مرا دریاب و کمک کن.

هوش مصنوعی: دچار وضعیتی سخت و دشوار شدم و به کمک و نجات تو نیاز دارم.

هوش مصنوعی: به خاطر اشک‌های خونینم چهره‌ام تغییر کرده و زیباست. ای نگار دل‌انگیز، به فریادم برس.

هوش مصنوعی: دل از شوق به‌سرعت به حرکت درآمده است، بشتاب و بشتاب، زیرا من دیگر طاقت ندارم و به کمک نیاز دارم.

هوش مصنوعی: در جدایی تو، ای بی‌رحم، کار من به شدت سخت شده است. ای کاش کمکم کنی و نجاتم دهی.

هوش مصنوعی: وقتی که غم تو روح و جانم را به زحمت می‌اندازد، دریاب و کمکم کن که در حال بیماری و ناامیدی به سر می‌برم.