غزل شمارهٔ ۵۷۷

هوش مصنوعی: از عطر و رایحه عشق به اینجا آمده‌ام و اکنون در جستجوی محبوبم هستم.

هوش مصنوعی: عاشق کیست که از صحبت منطقیون دچار مشکل شود، من به خاطر این گفتگوها به تنگ آمده‌ام.

هوش مصنوعی: من از آغاز این مسیر، خسته و ناتوان هستم و به خاطر این عدم توانایی، نمی‌توانم به درستی قدم بردارم.

هوش مصنوعی: به هدف خود توجه کن و نگران سختی‌های مسیر نباش، چرا که در هر قدمی که برداشته‌ام، بر batuftیبای سنگین عبور کرده‌ام.

هوش مصنوعی: عمر من به سرعت سپری شد و در جوانی نتوانستم از آن بهره‌برداری کنم. حالا در دوران پیری در این مسیر ایستاده‌ام و به آرامی فکر می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر در چهره‌ام به نیکوکاران شبیه هستم، در حقیقت اما با روحی بازیگوش و شاداب آمده‌ام.

هوش مصنوعی: در دل دوستانم مانند سرداری با قدرت و نفوذ حضور دارم، ولی در چشم دشمنانم همچون تیر و زخم آمده‌ام.