غزل شمارهٔ ۵۷۱

هوش مصنوعی: اگر دل ما به خواسته‌اش نرسد، پس بهتر است که از خواسته‌گذشت کنیم و ادامه دهیم.

هوش مصنوعی: وقتی که در نهایت آرامش را به دست می‌آورند، ما نباید از ابتدا آرامش را غفلت کنیم.

هوش مصنوعی: زندگی خالی از رنج و زحمت برای دل ما وجود ندارد، بنابراین بهتر است با مشکلات و سختی‌ها کنار بیاییم و بسازیم.

هوش مصنوعی: کسی که در زندگی تجربه و پختگی ندارد، حتی اگر به سختی تلاش کند و بسوزد، در نهایت دستاوردی نخواهد داشت و همچنان خام و ناپخته می‌ماند.

هوش مصنوعی: جاهلان برای خود نام و نشانی به دست می‌آورند، در حالی که عاقل‌ها به جای توجه به شهرت، در خفا و بی‌نام زندگی می‌کنند.

هوش مصنوعی: عاقلان نیازی به نام تو ندارند، چون جاهلان حتی اگر نامی هم داشته باشند، درک درستی از آن ندارند.

هوش مصنوعی: چشمان نادان را کور کن، ای ساقی، با نوشیدنی که جهل را میسوزاند، دو یا سه جام بنوشان.

هوش مصنوعی: ما تا چه اندازه از نوشیدن آن شراب شاد و سرخوش خواهیم شد که نخستین گام را برمی‌داریم و آن را بر سر خود می‌ریزیم.

هوش مصنوعی: از آرزوها و تمایلات گذر کنیم و لذت‌ها را بر خود حرام کنیم.

هوش مصنوعی: به نفس و خواسته‌های خود شک و تردید بیندازیم و آن‌ها را مهار کنیم، همچنین هر گونه هوس و تمایلات ناپسند را به دام بیندازیم.

هوش مصنوعی: کسی که در مسیر حقیقت حرکت می‌کند، به شادی و لذت‌های دنیوی اهمیت نمی‌دهد و عشق به معشوق حقیقی را طلب می‌کند.

هوش مصنوعی: بیدلان (کسانی که دل‌شان در درد و رنج است) جایی برای خوشی و لذت ندارند و سالکان (کسانی که در مسیر سیر و سلوک‌اند) نیز جایی برای رسیدن به مقام و منزلت نیست.

هوش مصنوعی: این مکان، مکانی است پر از فریب و غرور، که روح آدمی در آن گرفتار می‌شود و مانند مرغی که به دام افتاده، نمی‌تواند آزادانه زندگی کند و به آرامش نرسد.

هوش مصنوعی: خود را وقف راه حق کنیم و هدف‌مان را راست‌گویی قرار دهیم تا به مقام والای آن دست یابیم.

هوش مصنوعی: بیایید از ملاقات با حق و حقیقت بهره‌مند شویم قبل از آنکه روز قیامت فرا برسد.

هوش مصنوعی: کسی که به حقیقت و خداوند آگاه است، جز در سکوت و خلوتی که با حق دارد، آرامش نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: ای نسیم، وقتی به عاشقان می‌رسی، سلام و محبت من را به آنها برسان.