غزل شمارهٔ ۵۵۱

هوش مصنوعی: من تنها تو را به عنوان امیدی برای خود می‌بینم و نه هیچ کس دیگر. عشق من به تو فراتر از همه چیزهایی است که در اطرافم وجود دارد. تو برای من منحصر به فردی و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند جای تو را بگیرد.

هوش مصنوعی: تو محبوب جان منی، تو پزشک درد منی، تو شفای غم منی، عشق دیگری جز تو ندارم.

هوش مصنوعی: من دوستی دارم که هیچ‌کس دیگری مانند او را ندیده‌ام و هیچ‌کس جز تو همدم من نیست. با تو بودن، مانند هوای دیگری برایم نیست.

هوش مصنوعی: من در تو هر چه دیدم، جز رضایت تو را نپذیرفتم. هر طور که می‌خواهی آزمایشم کن، زیرا آرامش من تنها در وجود توست.

هوش مصنوعی: عشق تو در درون من همچون نور است که بینش مرا روشن می‌کند و خواسته‌ام پیرو خواسته توست؛ اینجا، میل من به تو مربوط می‌شود، نه به هیچ چیز دیگری.

هوش مصنوعی: من به هلاکت تن نمی‌دهم و عشق تو را نمی‌پذیرم، زیرا شوق من به تو با شوق من به دیگران متفاوت است.

هوش مصنوعی: اگر به تو آسیب برسانند، شرافت آن در این است که در برابر آن بی‌تفاوت نباشی. سلاح‌ات را به‌دست بگیر و نترس؛ زیرا تمایل من فقط به توست و هیچ‌کس دیگر.

هوش مصنوعی: من هرگز امیدی جز به دیدار تو ندارم، زیرا عشق و تمایل من به توست و نه به کسی دیگر. رضایت تو برای من اهمیتی مضاعف دارد و این احساس در من فراتر از هر چیز دیگری است.

هوش مصنوعی: نعمت و برکت تو را جز محبت تو نمی‌خواهم، و هیچ آرزویی جز دیدارت ندارم. عشق و تمایلات من تنها در توست و خارج از تو هیچ هوایی برای من نیست.