غزل شمارهٔ ۵۴۸

هوش مصنوعی: در دل من جای گرفت از محبت او به سایرین حسادت کردم، از آنجا که غیرت او را ثبت کردم، باعث شد که آن حسادت پایدار بماند.

هوش مصنوعی: گفتند که برای من آسوده‌ام کن، زیرا دل به من تعلق دارد. من به او گفتم که از جانم فرمان می‌برم، زیرا این کار به تو مربوط است.

هوش مصنوعی: من دلم می‌خواست به تو نزدیک شوم، اما نتوانستم. حالا گلی به خود آوردم و می‌گویم ای دل بی‌قرار من، شیدا شو و زل بزن به چشمان من.

هوش مصنوعی: گریه‌ای پر از درد و اندوه از دل می‌ریزد بر زمین، آهی جانسوز که به آسمان می‌رسد.

هوش مصنوعی: مدت زیادی را در آتش نفس خود بگذران و با شیطان هم‌نشین باش، اما وقتی که بهشت جان به تو روی آورد، در آنجا با فرشتگان همنشین شو.

هوش مصنوعی: اگر تو مرد هستی، با نفس خود مبارزه کن و دست به کار شو، وگرنه مانند زنان، باید پوششی بر سر بگذاری و به سادگی زندگی کنی.

هوش مصنوعی: از دنیا و وسوسه‌های پست آن عبور کن و تلاش کن برای رسیدن به بهشت و نیلوفران آبی. از این دنیا و زشتی‌هایش فاصله بگیر.

هوش مصنوعی: او در اطراف توست و تو از او بی‌خبر هستی، در میانه آب نیز از آب بی‌خبر هستی.

هوش مصنوعی: برای تاثیر گذاشتن بر دیگران، سخن باید جاذبه و زیبایی خاصی داشته باشد و همچنین اظهاراتی همراه با احساس و اندوه، نیاز است تا به دلها نفوذ کند.