غزل شمارهٔ ۴۶۷

هوش مصنوعی: مردم عادت دارند که در لباس یکدیگر به جستجوی عیب و نقص بپردازند، اما اگر کسی لباس مناسب نداشته باشد، دیگران او را به خاطر آن قضاوت نمی‌کنند.

هوش مصنوعی: هر کسی نقص و اشکالی که دارد را به طور پنهانی می‌سازد و آن را از دیگران مخفی می‌کند؛ عیب روح در سکوت و نقص جسم در ظاهری زیبا و لباس پوشیده می‌شود.

هوش مصنوعی: عیب‌جویان همیشه در جستجوی نقص‌ها و ایرادهای دیگران هستند. آنها می‌توانند از سکوت شخص، عیب‌های او را کشف کنند و حتی با نگاه به ظاهرش، نکات منفی را پیدا کنند. این نشان‌دهنده این است که اگر کسی در لباس یا ظاهر خود پنهان شده باشد، باز هم ممکن است عیوبش نمایان شود.

هوش مصنوعی: این گروه عیب‌جو وقتی دور هم نشسته‌اند، یکی از آن‌ها به صورت علنی عیب‌ها را نشان می‌دهد و دیگری در حجاب و پوشش به عیب‌ها می‌پردازد.

هوش مصنوعی: فاسقان بدون هیچ پرده‌ای عیب و نقص یکدیگر را بیان می‌کنند، اما نیکوکاران عیوب مؤمنان را در حالی که در پوشش و ظاهری مناسب هستند می‌گویند.

هوش مصنوعی: اگر یوسف‌ها در برابر گرگ‌ها قرار بگیرند، حتی اگر درون آن‌ها باشند، باز هم پوستین یوسف‌ها را می‌درد و گرگ‌ها در لباس یوسف‌ها خود را پنهان می‌کنند.

هوش مصنوعی: کسی که توانایی پیدا کردن نقص و عیب فردی را ندارد، با صدای تهمت و دروغ، تلاش می‌کند تا او را متهم کند و برچسب زشت به او بزند.

هوش مصنوعی: کسی که از هنر و استعداد خالی باشد، هیچ راهی برای بهبود موقعیتش ندارد جز اینکه به دیگران عیب‌جویی کند و بر نیکوکاران خرده بگیرد.

هوش مصنوعی: جمعی از دانایان به قدری خوی خدایی در وجودشان جاری شده که عیوب و نقص‌های دیگران را از دید مردم مخفی می‌کنند و خود را در پوشش و ظاهری جذاب و زیبا عرضه می‌دارند.

هوش مصنوعی: بسیاری از تحسین‌ها بر جان افرادی که بینا هستند، چرا که آنها می‌توانند نقص‌ها و عیب‌های مردم را در حالی که به ظاهری زیبا و موجه پوشیده شده‌اند، ببینند.

هوش مصنوعی: عیوب و کاستی‌های فیض را از چشمان مردم پنهان می‌کند. او ستارالعیوب است و به خاطر حسادت دیگران، حتی در پوشش هم به او نسبت‌های ناروا می‌دهند.

هوش مصنوعی: من تلاش کردم تا عیوب برادرانم را مطرح نکنم، اما نتوانستم و این عیوب به زبانم آمد، عیوب کسانی که در لباس دیگران مخفی شده‌اند.