غزل شمارهٔ ۱۲۸

هوش مصنوعی: روح افراد روشن‌دل تجلی وجود توست و تو جلوه‌ای از زیبایی‌های بارز و درخشان.

هوش مصنوعی: شور و شوق عاشقان و دلباختگان نتیجه‌ای جز لذت از لب‌های شیرین تو ندارد، که روح را نوازش می‌دهد.

هوش مصنوعی: دل ما که پر از آرزوها و ناامیدی‌هاست، به خاطر زیبایی و ستمگری تو به شدت رنج می‌کشد.

هوش مصنوعی: ما به خاطر شراب تو سرشار از خوشحالی و نشئه‌ایم، و تمام غم‌ها و شادی‌هایمان به تو مربوط است.

هوش مصنوعی: اختلاف شب و روز به خاطر زلف‌های سیاه و چهره‌ی روشن تو است.

هوش مصنوعی: دوستی و زیبایی چهره تو، مانند دو پدیده‌ی فوق‌العاده در آسمان، سبب شور و هیجان و تغییرات زیادی در دل‌ها و ذهن‌ها می‌شود. زیبایی تو به قدری تأثیرگذار است که باعث شکل‌گیری احساسات و تحولات عمیق در درون افراد می‌گردد.

هوش مصنوعی: همه ما در جستجوی تو و در راه تو سرگردانیم و همه ما با دست نیاز و عاجزی به درگاه تو روی آورده‌ایم.

هوش مصنوعی: هر آنچه در جهان بزرگ وجود دارد، همه نشانه‌ها و توضیحات کتاب بزرگ تو هستند.

هوش مصنوعی: تو از من حال دیروز را می‌پرسی، اما من چه می‌توانم بگویم، وقتی که دل من فقط تو را می‌بیند.

هوش مصنوعی: لطف و رحمت را از خدمتگزار خود دریغ نکن، زیرا وجود من مختص به بخشش و فیض توست.