غزل شمارهٔ ۱۲۵

هوش مصنوعی: در ذهن من آشفتگی و هیجانی وجود دارد. در سرم یک شورش و تلاطم احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: هر لحظه که چشمان زیبا و فریبنده‌ات را می‌بینم، دل من دستخوش دزدی و تاراجی می‌شود.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که جذابیت و زیبایی‌ای که وجود دارد، باعث می‌شود که دل من از مکان و موقعیت خود خارج شود و به سمت چیزی دیگر برود. به عبارت دیگر، عشق یا زیبایی به قدری قدرتمند است که انسان را از دنیای خود دور می‌کند.

هوش مصنوعی: ساقی‌ای وجود دارد که در عالم پنهان می‌باشد و به هر گوشه‌ای، باده و نشہ می‌افشاند.

هوش مصنوعی: در درون انسان حالتی از سرخوشی و شیدایی وجود دارد که از بیرون به‌نظر می‌رسد نشانه‌ای از مستی و هیاهو باشد.

هوش مصنوعی: تو آرزوی دل‌های عاشقان هستی و در دل هر کسی خواسته‌ای از تو وجود دارد.

هوش مصنوعی: دنیا پر از دانش و زیبایی است، مگر اینکه این ذات فیض همچون دریا گسترده و وسیع باشد.