غزل شمارهٔ ۱۲۴

هوش مصنوعی: چهره‌ای به‌این زیبایی را دیده است و قامت دل‌انگیزی را که دیده است.

هوش مصنوعی: زلف‌های زیبا و فریبنده‌ای که به شکل کمند در آمده‌اند، بر روی فردی افتاده‌اند که به او نگاه کرده است.

هوش مصنوعی: به راحتی می‌توان گفت که کمان را کسی می‌زند که تیرانداز خوب و ماهری باشد، همان‌طور که کسی که چشم‌های زیبا و خاصی دارد، به آسانی توجه دیگران را جلب می‌کند.

هوش مصنوعی: چشمی که در دنیا افراد زیادی را بی‌خود و مجذوب به خود می‌کشد، به هر جا که نگاه کند، چیزی خاص و جذاب می‌بیند.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که برخی افراد به خاطر زیبایی و جذابیت خاصی که دارند، می‌توانند دل‌های بسیاری را تسخیر کنند، حتی اگر دیگران به آن‌ها بدگویی کنند. زیبایی آن‌ها چنان تأثیرگذار است که حتی شنیدن حرف‌های منفی، از ارزش آن‌ها نمی‌کاهد.

هوش مصنوعی: لب‌های او مانند مرجان است و دهانش پر از مروارید و جواهرات است، اما در عین حال به شدت محدود و تنگ مانند دریایی است که او دیده است.

هوش مصنوعی: زمانی که رفتار و عظمت چنین چیزی را می‌بیند، آن وقت روز قیامت فرا می‌رسد.

هوش مصنوعی: دو عالم به خاطر چهره‌ی او نورانی می‌شود؛ همچون خورشیدی که چشم‌ها به زیبایی‌اش خیره می‌مانند.

هوش مصنوعی: جز عشق و زیبایی که دل پروانه را پر کرده، چنین هیجان و شلوغی را که دیده است، هیچ چیز دیگری نیست.