شمارهٔ ۶۶۷

هوش مصنوعی: بیا و از شادی و خوشی بهره‌مند شو، اما به صدای ناله‌های غم هم توجه کن. همچنین، آهنگ راحتی و آرامش را بشنو و در عین حال صدای درد و رنج را هم درک کن.

هوش مصنوعی: من به زبان سکوت، در مجلس فنا نوازی کردم و هر لحظه صدای نیستی را با گوش عدم می‌شنوم.

هوش مصنوعی: لحظه‌ای انگشتت را بر لب بگذار و آرامش بزم مستان را حفظ کن، سپس تا ابد از نکته‌سنجی‌های جام جم و شگفتی‌های آن بشنو و لذت ببر.

هوش مصنوعی: چگونه می‌توان تعجب نکرد وقتی که عشق با من سخن می‌گوید و به من گوشزد می‌کند که این نغمه را از ساز قدیم بشنوم؟

هوش مصنوعی: تمام عمر انسان‌ها به دور کعبه می‌چرخند و به عبادت مشغول هستند، اما تو بیا و در محله عشق، آوازهای دلنشینی را بشنو که از قدم‌های عاشقانه می‌آید.

هوش مصنوعی: در جمع اهل دین و زهد و عبادت، اگر به حرف‌های آنها گوش بدهی و خود را از عشق و شوق دور کنی، مانند این است که پنبه‌ای در گوش خود کرده‌ای تا صدای واقعیت را نشنوی. حتی اگر آنها زیاد صحبت کنند و تو را از عشق منع کنند، نباید به آنها توجه کنی و باید به دل خود گوش بسویی.

هوش مصنوعی: آزادگان واقعی از نعمت‌های دنیوی و دلبستگی‌های آن بی‌نصیب‌اند. اگر بخواهی، به صدای ناله پرندگان حرم گوش کن تا از حالات آن‌ها باخبر شوی.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی که به هر نغمه‌ای تمایل نداشته باشی، به صدای ناله‌های دلخراش ستمدیدگانی که از ظلم و سختی رنج می‌برند، گوش بده.

هوش مصنوعی: ای کسی که به صدای آشنا با درد گوش سپرده‌ای، آیا ناله‌ای از کسی شنیده‌ای؟ حتی از فیاض (سخاوت) نیز بشنو.