شمارهٔ ۶۶۶

هوش مصنوعی: ای فتنه، لحظه‌ای به پایین زین بیا و بیفکن بر زمین آشوب زمانه را. لحظه‌ای در جا بنشین و همه چیز را بنگر.

هوش مصنوعی: وقتی با قامتی این‌چنینی از میان گلستان عبور کنی، سروها از شرم به زیر زمین فرو می‌روند.

هوش مصنوعی: دل‌ها مانند یک ریسه نرم و حساس در هم تنیده شده‌اند و به خاطر غم و اندوه، خون آلود شده‌اند. زیبایی و ناز زلف تو باعث شده که سرها به نشانه تسلیم و محبت در برابر آن پایین بیفتد.

هوش مصنوعی: کسی که به پرستش بت مشغول است نیز جهان خاصی دارد و کسی که زاهد و پارسا است، نباید از حقیقت دور شود. تو هم باید مراقب باشی که همه در فکر دینداری خود هستند.

هوش مصنوعی: کسی که بخشندگی و فراوانی ندارد، نمی‌تواند بهره‌ای از زندگی به دست آورد، و در این مسیر، غصه و اندوه را تجربه خواهد کرد.