شمارهٔ ۶۱۲

هوش مصنوعی: یاد آن روزهایی می‌افتم که در دل عشق و محبت یارمان داشتیم، اگرچه گناهکار و ناپسند بودیم، اما در عین حال به نوعی شجاعت و دلیری هم داشتیم.

هوش مصنوعی: با چهره و موهایش که در هر زمان و مکانی زیباست، لحظاتی را گذراندیم و دورانی را تجربه کردیم که بسیار شگفت‌انگیز بود.

هوش مصنوعی: در غم او، ما هیچ کنترلی نداشتیم و همه چیز به دست او بود. حتی اگر اختیاری هم داشتیم، باز همه‌چیز در دستان او بود.

هوش مصنوعی: چشمان ما مانند آفتاب و ابر در گرد و غبار بود، اما چشم‌هایمان به دلیل سرمه‌ای که داشتیم، از گرد و خاک سواری به دور مانده بودند.

هوش مصنوعی: ما دیگران را به سختی می‌بینیم و از حسادت می‌میریم، یاد ایام گذشته می‌کنیم که ما هم روزگاری ارزش و اعتبار داشتیم.

هوش مصنوعی: سال‌ها در خدمت روشنگران و رهبران این راه بودیم و به مانند آیینه‌ای درخشان عمل می‌کردیم، با این حال غبار و زنگارهایی بر روی ما نشسته بود.

هوش مصنوعی: در فصل پاییز که رنگ و زیبایی ما کم‌رنگ شده، بی‌جهت سردی نکن. ما قبل از این روزهای بهاری و سرزندگی زیادی داشتیم.