برگردان به زبان ساده
دیده را از پرتو روی تو تابی می‌دهم
گلشن نظّاره را از شعله آبی می‌دهم
هوش مصنوعی: برای چشمانم روشنایی از زیبایی تو به ارمغان می‌آورم و باغ تماشایی را از نور آبی شعله‌ور پر می‌کنم.
از لب لعلت حدیثی بر زبان می‌آورم
گفتگو را غوطه در موج شرابی می‌دهم
هوش مصنوعی: از لب شیرین تو سخنی را آغاز می‌کنم و صحبت را در خمره‌ای از شراب غوطه‌ور می‌سازم.
پیچ و تاب عطسه در مغز جهان می‌افکنم
چون ز بزم دل برون بوی کبابی می‌دهم
هوش مصنوعی: من با عطسه‌ای که می‌زنم، پیج و تاب را در دنیا ایجاد می‌کنم، همان‌طور که وقتی از محفل دل خارج می‌شوم، بوی کبابی را منتشر می‌کنم.
می‌کنم آغوش مژگانی به سیل گریه باز
موج را در روی دریا اضطرابی می‌دهم
هوش مصنوعی: من با چشمان اشکی‌ام، در آغوشی وسیع به مانند سیل، آرامش را در دریا به تکاپو می‌اندازم.
فتنه‌ای از هر طرف بیدار می‌گردد ز خواب
چون به یاد چشم مستش تن به خوابی می‌دهم
هوش مصنوعی: در هر طرف، ناگواری‌ها و مشکلاتی بیدار می‌شوند و مرا به فکر فرو می‌برند. وقتی که به یاد چشمان زیبا و گیرا آن معشوق می‌افتم، آرامش را در خوابیدن می‌یابم.
رنگ آسایش برون از دامن هستی نرفت
این کتان را شست و شو در ماهتابی می‌دهم
هوش مصنوعی: رنگ راحتی و آرامش از زندگی جدا نشد و من این پارچه را زیر نور ماه می‌شویم.
موج معنی هر طرف فیّاض می‌گردد روان
چون عنان گفتگو را پیچ و تابی می‌دهم
هوش مصنوعی: مفهوم هر سو به شکلی فراوان در حال جریان است، همان‌طور که من رشته بحث را به شیوه‌ای جالب و پیچیده هدایت می‌کنم.
