شمارهٔ ۴۲۳

هوش مصنوعی: شبی که تصویر موی معشوق در مقابل چشمم ظاهر می‌شود، غبار صبح مانند گرد سرمه به چشمانم می‌ریزد.

هوش مصنوعی: با زیبایی و شکوه تو، چشمان پر از اشک‌مان را به سوی خورشید می‌گشاییم و در این حالت، ذره‌ای کوچک در نظر ما بزرگ و نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: نگاه تو مانند زخم تیری است که تا قیامت بر دل اسیران مرهم می‌گذارد، و در عوض زهر و تلخی آن زخم‌ها به ظهور می‌رسد.

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که تحت تأثیر عشق قرار گیرد، زیرا این عشق می‌تواند آن‌چنان عمیق باشد که درد و رنجی که از آن می‌کشد، به نوعی زیبایی را به وجود آورد و در دلش احساساتی را ایجاد کند که فراتر از عذاب است.

هوش مصنوعی: نمی‌خواهم تحت تاثیر دیگران قرار بگیرم و بر سرِ مشکل و گرفتاری‌هایشان بمانم؛ بلکه بهتر است با یک نگاه به جمال او، تمام مشکلات را فراموش کنم.

هوش مصنوعی: در بهار، با نعمت‌های زندگی و شادی‌های مستانه، جای دارد که سبزی‌های نازک و زیبا تا کمر بالا بیایند و جلوه‌گری کنند.

هوش مصنوعی: به دنبال خوبی و بدی در چرخ زندگی نباش، زیرا دوران شادی به پایان می‌رسد و زمان غم نیز به پایان خواهد رسید.