شمارهٔ ۳۸۷

هوش مصنوعی: دل غنچه با زیبایی و لطافت یک لعل سخنگو شکسته می‌شود، مانند شعله‌ای که از ترس خود رنگ صورتش تغییر می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر نسیمی طرّه‌ای را به حرکت درآورد، یک دنیا دل‌ها در پیچ و تاب هر رشته مو شکسته خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر زیبایی محبوبی دلخواهی به دل دیگران پیدا کند، عشق و علاقه‌اش می‌تواند به حدی برسد که باعث شود حسادت و رقابت او را به سمت جذابیت و زیبایی در چشمان دیگران هدایت کند.

هوش مصنوعی: من شیشه‌ای را در دست دارم که به جای اینکه سخت باشد، شکننده است و اگر دل من که از زیر کمان ابرویش افتاده، آسیب ببیند، این شیشه می‌شکند.

هوش مصنوعی: وقتی آن گل قدیمی لباسش را باز کند و در باغ بوی خود را به بلبلان هدیه دهد، نگرانم که بوی دل‌انگیزش از بین برود.

هوش مصنوعی: روز و شب در غم به سر می‌برم و به قدری به درد و ناراحتی مبتلا هستم که مانند نی، استخوان‌هایم زیر فشار دردم می‌شکند.

هوش مصنوعی: من به حدی در گناه و نافرمانی غرق شدم که اگر در روز قیامت بخواهند گناهانم را وزن کنند، ترازو نخواهد توانست بار سنگین آن‌ها را تحمل کند و خواهد شکست.

هوش مصنوعی: خسرو از قدرت خود ناامید شد و به آهنکاری رو آورد. اما من نگرانم که سرانجام، قدرت کوهکن ممکن است این توان و قدرت سلاح‌ها را بشکند.

هوش مصنوعی: می‌گویم که در عشق، شاید با نیازی به صداقت، اگر دلت از حرف من آزرده شود، هیچ اشکالی ندارد.