شمارهٔ ۵۱۸

هوش مصنوعی: من هر شب مانند پروانه‌ای هستم که جایی را سوزانده‌ام و جان شیرینم را در هوایی سوخته رها کرده‌ام.

هوش مصنوعی: راستی پروانه می‌داند که چه نشانه‌ای از عشق داغ در این آتش وجود دارد، همان‌طور که من بی‌دست و پا در این آتش سوخته‌ام.

هوش مصنوعی: هر روز که بیدار می‌شوم، دوباره دلم از عشق یک گل داغ دارد، مثل دیوانه‌ای که هر روز جای جدیدی را سوزانده است.

هوش مصنوعی: دل من دوست دارد که دردها و زخم‌هایش را احساس کند، زیرا هر یک از این wounds به گونه‌ای برای جلب توجه و زیبایی به وجود آمده‌اند.

هوش مصنوعی: دل من که از وضعیت عاطفی‌ام برمی‌گردد و به حالت عادی برمی‌گردد، روزی دیدم که به خاطر داغ جدایی از او سوخته و در عذاب است.

هوش مصنوعی: چه کسی است که با دل‌درد از عشق تو در این دنیا فریاد می‌زند و اینجا دربند دلسوخته‌ای را می‌بیند که رنج می‌کشد؟