شمارهٔ ۴۷۲

هوش مصنوعی: ای ساقی، وقتی که گلابی به خوشه می‌رسد، برای من شراب بیاور. اگر تو رفیق من هستی، آب را به آب برسان.

هوش مصنوعی: ای ساقی، به حق جام جم و آب خضر، یک جرعه از می به من که تشنه و خرابم برسان.

هوش مصنوعی: نیازی به شمع و چراغ نیست، وقتی که شراب هست. بیا و به آرامی بیرون برو و آن چیزی که درخشش ماه را به ما می‌رساند، بیاور.

هوش مصنوعی: همچون ذره‌ای از این خاک بی‌ارزش برخواه، تا کلاهی که نماد شرافت است را به آفتاب برسانی.

هوش مصنوعی: برای رسیدن به ثواب و پاداش بزرگ، باید تلاش و زحمت بکشید. بنابراین، بیا و با حوصله به این سفر دشوار بپرداز و خودت را به این دروازه و محل مقدس برسان.

هوش مصنوعی: شاداب و دل‌انگیز باش و با زبانی نرم، از زیبایی و لطافت عرقی که بر چهره‌ات نشسته است، بگو تا به دنیای گل و عطر گلاب راه یابد.

هوش مصنوعی: پیر مغان، که جایگاه دعا و درخواست‌های ماست، چهره‌ی نیازی را به آن بزرگوار برسانید تا مورد قبول قرار گیرد.