شمارهٔ ۴۷۱

هوش مصنوعی: ساقی، من در آتش عشق سوزانم، لطفاً نگاهی به من بینداز و به من کمکی بکن، یعنی مرهمی بیاور و درد و زخم من را درمان کن.

هوش مصنوعی: کشتی را به حرکت درآور که باد مطلوب وزید، ستاره راهنما شد، حالا چراغ شب را جستجو کن.

هوش مصنوعی: آن آرزوی با ارزشی که از دیدت پنهان است، ممکن است در کنارت باشد؛ پس به جستجوی آن بپرداز.

هوش مصنوعی: ای کسی که سنگ به سوی ما می‌زنی، یک پیاله بردار و حال ما را بهتر کن.

هوش مصنوعی: از جام لاله‌ای که پر از شراب است مست شده‌ام و بوی گل‌ها مرا سرشار از شوق کرده. شاید باور کنی که سخنانم جدی است، به باغ بیایید و این زیبایی‌ها را ببینید.

هوش مصنوعی: مردم در انتظارند و هیچ موفقیتی نصیبشان نشده است؛ ای گردونه، استخوان مرا به دست زاغ بده تا در این وضعیت قرار نگیریم.

هوش مصنوعی: در میهمانی شادی و خوشگذرانی صدایی از ناله و فغان وجود ندارد. حالا که وقت خوشی است، بی‌مقدمه و عذری به دور و بر نگاه کن و از زندگی لذت ببر.