شمارهٔ ۶۵

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی چهره‌ات، در شهر معروف شده‌ای، ای که زیبایی‌ات چون هندیان دل را می‌رباید و در جان آدمی جا می‌گیرد.

هوش مصنوعی: صورت زیبای تو همانند ماهی است که در روز کامل خود، دو عنبر را در تابش هلال ابروی خود به نمایش گذاشته است.

هوش مصنوعی: چشم بد دور از بستان ارم، جایی که زیبایی‌ها با غم و اندوه آمیخته شده‌اند و گل طبیعت زیبایی تو را تحت تأثیر قرار داده است.

هوش مصنوعی: فتنه و شدتی که به خاطر زیبایی‌های دور قمر ایجاد شده، در دنیا وجود ندارد و تنها آن نگاه منحصر به فردش و جاذبه‌اش است که توجه‌ها را جلب می‌کند.

هوش مصنوعی: وقتی که سفره محبتت را گسترده‌اند و به من نزدیک شده‌ای، دل من از شدت عشق و شوق به درد آمده و نای جعفری را به مانند جگر خود احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: دل دیوانه‌ام چه می‌تواند بکند وقتی که به دنبال تو نمی‌رود و گیسوانت او را همچون زنجیری به خود می‌کشد.

هوش مصنوعی: من به شدت تحت تأثیر و مجذوب این موضوع هستم که هر لحظه پیوندی از عشق و شوق در وجودم احساس می‌کنم و این احساس، دل غمگینم را به خاطر موی تو می‌سوزاند.

هوش مصنوعی: عابدان به سمت قبله‌ی اسلام نماز می‌خوانند، اما عارفان هیچ قبله‌ای جز عشق و حضور تو ندارند.

هوش مصنوعی: به خاطر شوق دیدن تو، با عشق و علاقه به دور کوی تو می‌چرخم، تا بتوانم خال زیبای صورتت را ببوسم.

هوش مصنوعی: چشمان خرد ابن یمین به خواب خرگوش می‌ماند و با ناز و الفت، مانند آهویی دل‌فریب، نظرها را به خود جلب می‌کند.