شمارهٔ ۵۳

هوش مصنوعی: چهره‌ی تو باعث نظم و زیبایی جهان است و چشم زخم از تو دور است، تو همچون ماه کاملی.

هوش مصنوعی: من کوچک و ناتوانم و تو چه بزرگی، خورشید و ماه در برابر تو چه جایگاهی دارند. در واقع، خورشید خدمتگزار توست و ماه هم کنیز تو محسوب می‌شود.

هوش مصنوعی: یک نفر که بسیار به زیبایی تو دل بسته و شیفته‌ات است در روشنی صبح به زیبایی تو می‌بالد، همان‌طور که یک خدمتکار هندی در شب به زیبایی و جذابیت موهای تو توجه می‌کند.

هوش مصنوعی: خوشحال و شادابم وقتی که از درِ من وارد می‌شوی. برگرد و دوباره سلام کن، زیرا خانه‌ام خود به تنهایی از تو سلام می‌کند.

هوش مصنوعی: ناامیدی من از این دنیا به خاطر بی‌پایی و بی‌سروسامانی‌ام است و از دوری او هیچ کاری برایم خوشایند نیست.

هوش مصنوعی: ریختن خون من به خاطر عشق و محبت به تو مجاز است، اما دیدن روی تو که نماد تقویم و زمان است، حرام است.

هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو حالتی پیدا کردم که نشانی از وجود خودم در آن نیست و فقط نام من باقی مانده است.

هوش مصنوعی: اگر توجه کنی به من و از خیال من بپرسی، از این دو جانب، کدام یک بهتر است؟