شمارهٔ ۵۲

هوش مصنوعی: صورت زیبای تو رنگ لاله را به یاد می‌آورد و آتش درون تو را نشان می‌دهد. زندگی‌ات در لب‌های میگونی‌ات پنهان است.

هوش مصنوعی: صبح فرا رسیده و شام هم، هر دو به هم آمیخته‌اند، چهره و موهای تو همچون کافور و عنبر، زیبا و دلربا هستند.

هوش مصنوعی: دل انسان در دوری از معشوق آرامش ندارد، زیرا تابش و زیبایی او مانند خورشید درخشانی است که دل را به خود جذب می‌کند.

هوش مصنوعی: دل من در میان شیر ذوب می‌شود، مثل شکر، زیرا زیبایی تو مانند شیر و لب‌های تو همچون شکر است.

هوش مصنوعی: هر لحظه در امید هستم که دوباره به سراغم بیایی. چشمانم به در دوخته شده و همچنان منتظر توست، مانند حلقه‌ای که به دور خود می‌چرخد.

هوش مصنوعی: می‌گوید: برای زیبایی تو همیشه چشم و چهره من مانند گوهر و طلاست.

هوش مصنوعی: هرچند که نوشته‌های ابن یمین ناحق است و به آن خط اشتباه می‌زنند، خون او را نریزید، زیرا آن نوشته نادرست است.