شمارهٔ ۲۱۸

هوش مصنوعی: من در دایره زلف او دلی دارم که به خاطر اندوه عشقش ویران شده است. چشمی دارم که دائماً از غم او پر از اشک می‌شود.

هوش مصنوعی: به خواب می‌توانم تصویر او را ببینم، اما نمی‌دانم چگونه او را بینم در حالی که در چشمانم، غم وجودش را حس می‌کنم.

هوش مصنوعی: دل غمگین من به آرزوی لب‌های زیبایت به سر می‌برد، زیرا می‌داند که هیچ‌کس جز شراب نمی‌تواند او را از غمش نجات دهد.

هوش مصنوعی: معشوق مانند آتش سوزانی است که دل عاشق را می‌سوزاند، اما اگر عاشق بتواند سرش را فرو آورد و تسلیم شود، دلی دارد که پر از درد و غم است.

هوش مصنوعی: عزیز من، همچون سنبل، بر روی گل‌ها می‌رقصد و زیبایی‌اش دل مرا به شدت نگران و مضطرب کرده است.

هوش مصنوعی: اگر نسیمی از زلف او بی افتد، درون نافه (پارچه ای که بوی خوشی دارد) به خاطر آن عشق، خونین خواهد شد و دیگر راهی برای خارج کردن مشک ناب از غم نخواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر محبوب با موهای خضابی خود جفا کند، چهرهٔ ابن یمین به خاطر غم، همچون رنگین‌کمانی از خون دل خواهد شد.