شمارهٔ ۱۳۱

هوش مصنوعی: عاشقان تا زمانی که از دام غم عشق تو رهایی نیابند، دل‌های زجرکشیده خود را بر دوش بار بلا نمی‌گذارند.

هوش مصنوعی: افرادی که به زیبایی و جذابیت‌های تو وابسته شده‌اند، تا همیشه در اندوه و دل‌گرفتگی خواهند ماند و نمی‌توانند از این حال رهایی یابند.

هوش مصنوعی: بندگانی که به خاطر لطف و مهربانی‌ات آزاد می‌شوند، هر کدام به خاطر عزت و غیرت خود، ارزش‌شان از صد پادشاه بیشتر است.

هوش مصنوعی: من همیشه به ماه و آفتاب فکر می‌کنم، شب و روز، اما زیبایی و نور تو که در سایه قرار گرفته‌اند، برایم بیشتر جلوه‌گر است.

هوش مصنوعی: من مانند یعقوب هستم و جان و دل من به اندازه یوسف به تو وابسته است؛ اینکه همیشه به چه دلیل و با چه احساسی به زیبایی‌های تو چشم دوخته‌ام.

هوش مصنوعی: لعل دربار تو خاصیتی دارد که مانند کاهراست؛ وگرنه چرا عاشقان این‌قدر در جست‌وجوی آن هستند، مانند کسانی که در جست‌وجوی تکه‌ای از کهند هستند؟

هوش مصنوعی: به آرامی و با احتیاط از کنار ما عبور کن ای سرو دلربا، زیرا افرادی که عاشق تو هستند، خاک پای تو را بوسه می‌زنند.

هوش مصنوعی: من از چشمه حیات و خط سبز وشت نشان‌هایی از کار خداوند را مشاهده می‌کنم، و گروهی را می‌بینم که به دنبال آب و زندگی هستند.

هوش مصنوعی: به او گفتم که از تو آرزوی بوسه و نزدیکی دارم، او پاسخ داد که نمی‌دانستی که این احساسات را به دو نفر نمی‌توان داد.

هوش مصنوعی: احتیاط کن، ابن یمین! در اطراف ماه، فتنه‌ای وجود دارد. این دو جادوگر، به طور دقیق، دو مصیبت بزرگ هستند.