شمارهٔ ۱۲۳

هوش مصنوعی: زمانی که زلف‌های معشوق به شکل سنبل تا شود، گویی پرده‌های شب از چهره‌ی صبح کنار می‌روند.

هوش مصنوعی: چهرهٔ تو مانند آفتاب است که از دل عاشقان می‌تابد و در حضور تو همهٔ زیبایی‌های دیگر تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: اگر تاج و تخت خسرو را از سرش بردارند، باز هم بر افروختگی و زیبایی چهره تو بَر منطق و ارزش بیشتری دارد.

هوش مصنوعی: قوس ابروی تو وقتی در نظر بیاید، ممکن است که دیگران از سمت قبله و هدف اصلی خود منحرف شوند.

هوش مصنوعی: عاشقان خواهان زیبایی صورت و چشمان و لب‌های تو هستند تا آرزوی خود را از گل، بادام و شکر بگیرند.

هوش مصنوعی: چشم دریا مانند حالت من است که از غم تو مثل امواج دریا به تلاطم افتاده؛ چنان که از ساحل تو، گوهرهای عشق را می‌چینند.

هوش مصنوعی: هر جا که قدم بگذاری، اهل نظر و اندیشه به خاطر شادی و اشتیاق، از زمین برای تو استقبال می‌کنند و به احترام تو همه موانع را برمی‌دارند.

هوش مصنوعی: اگر همه دشمنان شمشیر و سپر به دست بگیرند، تو را از ابن یمین جدا نخواهند کرد.

هوش مصنوعی: هرگز نگذار که اندوه عشق، دل ضعیف و رنجور مرا بیشتر از این خسته کند و دردهایم را افزون سازد.