شمارهٔ ٨۴ - قصیده در مدح معزالدین حسین کرت

هوش مصنوعی: شکر و سپاس بابت این نعمت که کسی از میان مردم زمان به یاد بنده کم‌مایه‌اش افتاد و شاه توانا را یادآوری کرد.

هوش مصنوعی: شهریار بزرگ و نیکوکار، پادشاهی که حامی دین و مذهب است، و خود به واسطه وجودش به دین و حکومت افتخار می‌دهد.

هوش مصنوعی: کسی که به لطف و بزرگواری‌اش توجه نکنید، در دنیا هیچ دستی را نخواهید یافت که بی‌زینت و بی‌ارزش باشد، جز دستان درخت چنار که خالی از ثمر است.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس در عالم نمی‌تواند مانند نرگس، که تنها از عشق و شوق خود بیمار است، بیماری را حس کند. این تنها نرگس است که غم و درد عشق را به دوش می‌کشد.

هوش مصنوعی: خسرو، پادشاه گیتی، سلطان معزالدین، که او از پادشاهانی است که به پرورش هنر در جهان پرداخته و یادگار آن‌هاست.

هوش مصنوعی: اشاره‌ای کرد تا اندیشه‌های ابن یمین را از عمق دریاچه خاطر بیرون آورد و چون گوهری به ساحل برساند.

هوش مصنوعی: پس بگذار تا دل پاک و خالص به طرف آسمان برود و خود را به درگاه الهی تقدیم کند.

هوش مصنوعی: در فضایی که افراد برجسته حضور دارند، منشی یا دستیار آن‌ها باید به گونه‌ای باشد که شایسته مقام و منزلت آن‌ها باشد.

هوش مصنوعی: اگرچه بیان کردن جرأت لازم دارد و ممکن است جسارت به حساب آید، اما اگر کمکی از طرف مهربانی شاه بیابم، بیشتر می‌توانم صحبت کنم.

هوش مصنوعی: من از دریای استعداد خود بر پیکر زیبا و پرجلا او می‌افکنم تا فرمان او را با شکوه و عظمت انجام دهم.

هوش مصنوعی: در میانسالی و در حال گذر از روزهای زندگی، می‌خواهم عشق و ستایش خود را به او همچون باران تازه در بهار، با سخاوت و زیبایی به زیور افشاندم.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که شهریار، درگاه تو محل ورود اهل علم و فضل است. اگرچه من خود جایگاهی در میان آنها ندارم و از طرف آنان اعتباری ندارم.

هوش مصنوعی: اما من با دقت فکر خود، در آزمون واقعی، واقعیت را آزمون می‌کنم تا ببینم نتیجه‌اش چگونه خواهد بود.

هوش مصنوعی: من به واسطه بندگی خود، ستایشی برای تو آماده کرده‌ام و آن را به سوی تو می‌فرستم.

هوش مصنوعی: درود بر شما! این بیت به این معناست که خداوند برای پادشاهی به توجّه به شأن و مقام تو، بهترین و شایسته‌ترین موقعیت را در دنیا انتخاب کرده است و همه‌ی مردم زمانه به سوی تو نگاه می‌کنند.

هوش مصنوعی: آب کوثر که نماد رحمت و نعمت الهی است، از دریای مهربانی تو به عنوان یک قطره به حساب می‌آید، در حالی که شعله‌های آتش دوزخ به خاطر شدت غضب تو، تنها یک جرقه محسوب می‌شوند.

هوش مصنوعی: وقتی که مناسب دیدم، یک بیت از شعر خودم را در ستایش شاه اینجا آورده‌ام.

هوش مصنوعی: اگر نسیم محبت و لطف تو به سمت ما بوزد، زهر مار نیز به لطف تو تغییر می‌کند و اثر خود را از دست می‌دهد. در واقع، با وجود محبت تو، حتی خطر و آسیب نیز می‌تواند به نیکی تبدیل شود.

هوش مصنوعی: اگر خشم تو بر آب‌های دریا بوزد، تا قیامت از عمق آب، آتش و غبار برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: ابر نیسان همیشه در آب حیا غرق است و به قدری به دست محبت تو می‌چرخد که شرمنده می‌شود.

هوش مصنوعی: خسروا ابن یمین در جایگاه کیوان، به زیبایی و شادی مشغول است و از دلخوشی خود به دیگران می‌تابد.

هوش مصنوعی: مجرمان با داشتن امید به عفو سلاطین، جرئت می‌کنند. پس ای سلاطین، لطف کنید و از خطاهای بندگان خود بگذرید.

هوش مصنوعی: از روی لطف و بزرگواری‌ات، اکنون که از هشتاد سال عمرم گذشت، اگر از من کاری از دست رفت، مرا ببخش و این را به حساب بگذار که شاید نتوانم بیشتر بنویسم.

هوش مصنوعی: سپس از بندگان خود برای پرورش، توجه به تعداد بندگانم را در نظر می‌گیرم.

هوش مصنوعی: شعر و شاعری من فقط به خاطر دلجویی از توست، وگرنه انگیزه‌ام از سرودن شعر فقط به خاطر زیبایی‌های خود اشعار نیست.

هوش مصنوعی: نمی‌خواهم که عیب‌جویی‌ها به سمت نظر تو بیاید، از این به بعد می‌خواهم که در پیش‌زمینه‌ها کوتاه‌تر و مختصرتر عمل کنم.

هوش مصنوعی: من دعا را با این ستایش به پایان می‌برم، زیرا این مهربانی از جانب اوست. من از طرف او و به خاطر نعمت‌هایش، به درستی و با نیکی سخن می‌گویم.

هوش مصنوعی: تا هنگامی که تاج و دربار مسئولیت حکومت و دین را بر عهده دارند، خداوند برای هر یک از این امور، شخصیتی مشخص را تعیین می‌کند.

هوش مصنوعی: باد و احوال دوستان و دشمنان شما در حال تغییر است؛ در ابتدا تاجداران جمع آمده‌اند و در پایان نیز قوم دیگری با تاج خواهند بود.