شمارهٔ ١۴٩ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمد

هوش مصنوعی: صبح روزی با وزیدن نسیم بهاری، بوی خوشی در سراسر جهان پخش شد و همه جا را عطرآگین کرد.

هوش مصنوعی: این باد خوشی که در یک دم می‌وزد، مانند بویی است که از مشک تاتاری آمده و به شدت ارزشمند و گرانبهاست.

هوش مصنوعی: آیا هر صبحگاه بر سر راه تو، کسی نیست که عود سوخته‌ای برافروزد؟

هوش مصنوعی: اکنون در باغ زیبای طبیعت، نقاشی مشغول است و برای ایجاد هر تصویر زیبا، صد کار ریز و دقیق انجام می‌دهد.

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و رنگ لاله‌های نوبر، جامی سرخ و عطرآگین معطر از عنبر می‌سازند.

هوش مصنوعی: در باغ گل، برای عروس گل، از سنگ زمرد زیبا و نفیس، دکوری می‌سازند.

هوش مصنوعی: ابرهای بهاری، باران خود را بر گل‌های زیبا نثار می‌کنند و این باران باعث می‌شود که گل‌ها در آغوش زمین شکوفا شوند.

هوش مصنوعی: شبی، گل سوسن به طور پنهانی می‌گفت که چرا خود را تا این اندازه محدود کرده‌ای؟

هوش مصنوعی: اگر تو هم بخواهی مانند من بندگی و خدمت به خداوند را بپذیری، می‌توانی به آزادی و نام نیک دست یابی.

هوش مصنوعی: محیطی که در آن علو و بزرگی وجود دارد، همچون قطبی است که کار صبر و تحمل در آن به نهایت می‌رسد.

هوش مصنوعی: علاء، کسی که در ملک و دین عالی مقام است، به خاطر حسادت مردم، دچار مشکلاتی شده است.

هوش مصنوعی: ای خدا، به من گوش بسپار و داستانی از من بشنو تا از نعمت‌ها و بزرگواری‌ات برایت بگویم.

هوش مصنوعی: صبح زود از کنار مرتع زیبایی عبور کردم که محل خوش گذرانی و نوشیدنی‌های لذیذ بود.

هوش مصنوعی: صدای این غزال به گوشم می‌رسد، صدایی شبیه به آواز نوازندگان در دشت و مرغزار.

هوش مصنوعی: بیا تا از زیبایی‌های بهار و لطافت چمن لذت ببریم و آن را به باغ بهشت تشبیه کنیم.

هوش مصنوعی: در این فصل، وقتی که باغ پر از شگفتی و زیبایی است، اگر پرنده‌ای رنگی بیاید، می‌تواند با نوک خود بر روی درختان و گل‌ها نقاشی کند.

هوش مصنوعی: اکنون اگر می‌توانی، چرا مانند چشمان زیبا در حالت خماری نمی‌نوشی و مست نمی‌شوی؟

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که مانند گل نرگس، در زمان زمستان، در کنار درخت سرو و کنار آب جویبار قرار گیرد.

هوش مصنوعی: از من یک بیت را تضمین کرده‌اند که بشنوی، مانند گلی که شکفته می‌شود، برخواستن از حالت آگاهی را تجربه کن.

هوش مصنوعی: از عطر خوشابِ عطرآگین ناحیه نجد لذت ببر، زیرا پس از غروب، خبری از علف‌های تازه و سبز نیست.

هوش مصنوعی: بیا آن شرابی بنوش که عطر آن به قدری خوشبوست که باعث شود بنفشه‌ها لباس عزای خود را کنار بگذارند.

هوش مصنوعی: اگر سوسن در دهان کسی باشد، زبانش به مدح و ستایش خسرو آسمان‌ها جاری می‌شود.

هوش مصنوعی: وزیر که در شرق و غرب کشور است، کسی است که پایه‌های دولت و ملت را محکم کرده است.

هوش مصنوعی: مردم و حکومت در کمال شکوه و قدرت هستند و حکم آنها بر اثر زیبایی و جذابیتی است که در وجودشان نهفته است.

هوش مصنوعی: ماه به عنوان نعل اسب شب درآمد و از آن پس گوشواره‌ای در گوش آسمان آویزان شد.

هوش مصنوعی: با قدرت بازوی او، خنجر بی‌نظیری در روز جنگ همچون ذوالفقار می‌شود.

هوش مصنوعی: بسیار خوشا به حال آسمان بزرگی که به خاطر عظمتش، وزیران جهان را به فرمانروایی می‌نشاند.

هوش مصنوعی: عطارد به تو گفت: روزی که عمرت را در دریا صرف می‌کنی، باید بدانستی که این زمان تا چه مدت ادامه خواهد داشت.

هوش مصنوعی: تو نمی‌دانی که قدرت و توان آن شخص مثل دریاست، در حالی که تو از او در حال نالیدن و زاری هستی.

هوش مصنوعی: وقتی او این سخن را شنید، قلم تو به او گفت که خدایا، یاری خوب و نیکو خواه است.

هوش مصنوعی: اگر دریا در جای من نباشد، هیچ گاه این گوهر را نخواهم داد.

هوش مصنوعی: بسیار خوب است که این شاعر از یمن و شخصیتش ستایش کرده است، مانند دریایی وسیع که به خیر و خوبی می‌افزاید.

هوش مصنوعی: خداوند عمرت را طولانی کند تا همیشه در خوشی و کامیابی باشی.

هوش مصنوعی: از ما سنگی باارزش و موزون می‌گیری، سپس چیزی ناپایدار و بی‌ارزش را به ما می‌دهی.