شمارهٔ ١۴١ - ایضاً له در مدح نظام الدین یحیی

هوش مصنوعی: باد خوشبوی پیروزی و افتخار، نشانگر سلطنت و حمایت پادشاهی است که به درستی به مردم خود خدماتی ارزنده ارائه داده و به عنوان سایه‌ای از رحمت و عدالت بر آنان سایه افکنده است.

هوش مصنوعی: این بیت به توصیف پادشاهی می‌پردازد که با حمایت خود، دین و دولت را تقویت کرده و سبب سربلندی و استقرار ملت در جهان شده است. به عبارتی، او مانند یک تاج و نشان در دنیا بر سر ملت قرار دارد و موجب ثبات و افتخار آنهاست.

هوش مصنوعی: اگر کسی که در برابر قدرت و عظمت خدایان قرار دارد، از خود خویشتن را نشان ندهد و به بندگی در نیفتد، آسمان (یا سرنوشت) به او خواهد گفت که چه بر سرش خواهد آمد. در واقع اگر کسی در این زندگی پست و مقام نداشته باشد، آسمان نیز بر او نخواهد بخشید.

هوش مصنوعی: سرور بزرگانی که جنبه‌ی فطری و اصلی‌شان را از او دریافت کرده‌اند، باعث شدند که قلم آسمان برای ستایش او، شعری بر سر ماه بنویسد.

هوش مصنوعی: اگر دنیا پر از فتنه و درگیری شود، هر کسی که انصاف را حامی خود داشته باشد، در امان است.

هوش مصنوعی: با وجود او، دشمن هرگز نمی‌تواند ادعای سلطنت کند. خورشید به راحتی می‌تواند عنصر کوچکی را تشخیص دهد و خرد به طور بی‌اشتباه درک می‌کند.

هوش مصنوعی: مردمی که از آنها به وجود آمده‌اند، مانند گیاهان نیستند. اگرچه ممکن است در ظاهر شبیه انسان باشند، ولی آنچه که آنها را تعریف می‌کند، نه در ظاهر بلکه در جوهر و ماهیتشان است. انسان‌ها با روح و ویژگی‌های خاص خود شناخته می‌شوند و صرفاً به وسیله‌ی فرم ظاهری‌اشان نمی‌توان آنها را انسان به شمار آورد.

هوش مصنوعی: اگر کسی ادعا کند که این جهان و همه چیز متعلق به اوست، این ادعا با در نظر گرفتن عدالت ثابت می‌شود.

هوش مصنوعی: در تعجبم که چگونه مهتاب به زنگ زدگی افتاده است، در حالی که در زمان حکومت عدل، هیچ آه و افسوسی وجود نداشته است.

هوش مصنوعی: اگر بویی از احتیاط و تدبیر او به مشامت برسد، سر خود را پایین بیاور و بی‌خیال شو؛ اما اگر اراده و عزمش را به سوی کوه متوجه کرده باشد، با قدرت و استقامت پایدار بایست.

هوش مصنوعی: اگر به سادگی و سبکی او نگاه کنی، گویی که کوه است، اما وقتی عزم و اراده‌اش را ببینی، متوجه می‌شوی که او می‌تواند از وزنی که بر دوشش است، سبک‌تر شود و به راحتی حرکت کند.

هوش مصنوعی: نسیم و سموم، هر دو نشان دهنده‌ی نوعی تأثیر هستند؛ یکی با لطافت و دیگری با شدت. در این بیت، اشاره به این است که لطف و سختی‌های زندگی هر دو می‌توانند تأثیرگذار باشند. در واقع، برای کسی که به آن‌ها نگاه مثبت دارد، این تأثیرات جانفزایند و زندگی‌اش را غنا می‌بخشند، ولی برای دشمن، این تأثیرات می‌توانند عمرش را کاهش دهند. به عبارتی دیگر، دید مثبت می‌تواند از سختی‌ها نیز بهره ببرد، در حالی که دید منفی فقط موجب ضعف و نقصان می‌شود.

هوش مصنوعی: هر کس که در دنیا به لطف خداوند مورد توجه قرار گیرد، مانند یوسف که از چاه به عزت و مقام رسید، از ذلت و حقارت به جلال و احترام منتقل می‌شود.

هوش مصنوعی: هر فتنه‌ای که از آسمان به زمین بیفتد، شهریار باید آن را مدیریت کند، چه این فتنه به دیگران مربوط باشد یا به لشکریان و مردمش.

هوش مصنوعی: وقتی که به محله‌ای که مردم در آن زندگی می‌کنند نزدیک می‌شویم، ابتدا باید خانه ابن یمین را پیدا کنیم و به دنبال آن بگردیم.

هوش مصنوعی: آسمان وقتی دید که عدالت تو با ظالم چه برخوردی دارد، به همین خاطر بود که نگاهی به انسانیت و عقل خود انداخت و متوجه شد.

هوش مصنوعی: با عقل و اندیشه‌ام گفتم که از این مشکلات نجات یابم، او که یاری‌ام کرد، گفت مانند آفتاب در اوج بلندی و نور خداوندی است.

هوش مصنوعی: خسرو عادل، که نظام‌ساز کشور و دین است، به خاطر افتخار و عظمت، بر زمین سایه‌ای می‌افکند که پیش او افراد بزرگ و سررشته‌دار درخشش و شکوه دارند.

هوش مصنوعی: پیروی و اطاعت تنها زمانی پذیرفته می‌شود که با دعای خداوند همراه باشد، و هر چیزی که غیر از این باشد، در نظر خرد، گناه به حساب می‌آید.

هوش مصنوعی: من برای دو بیت خود دعا می‌کنم و امیدوارم که شاعران دیگر نیز گاهی به این امر تمایل پیدا کنند.

هوش مصنوعی: اکنون خود را برای ارائه آماده کرده‌ام، تصمیمات شعبه پادشاهی تو را بشنو و با لطف و محبتت به این خواسته نیکو توجه کن.

هوش مصنوعی: تا زمانی که نوشته‌هایت را می‌نویسی، هیچ نویسنده‌ای در جهان بدون دوات و قلم نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: هر کس که در برابر دستورات تو تسلیم نباشد، مانند قلم و دواتی است که بدون آب سیاه، قادر به نوشتن نیست.