شمارهٔ ١٣١ - ایضاً قصیده در مدح وجیه الدین مسعود

هوش مصنوعی: نمی‌دانم این رنگ زیبا از رنگ خداست یا رنگ شراب است. چون اینچنین زیبایی را نمی‌توان تنها در گل دید، شاید هم از لعل ذوب شده باشد.

هوش مصنوعی: اگر از آبی که در آیک (آب‌خور) ریخته می‌شود، به سمت جام بنوشی، می‌فهمی که نور این می، برای رهایی از غم و اندوه، مانند شهابی است که در آسمان می‌گذرد.

هوش مصنوعی: وقتی حبابی که روی لیوان شراب است می‌درخشد، عقل و دانایی می‌گویند که این نور شگفت‌انگیز شبیه نور ستاره‌ی سهیل است که به شدت می‌درخشد.

هوش مصنوعی: خوشا این شراب نقره‌ای که مانند آب طلا زلال و پاک است. تو آن را هلال می‌بینی، اما در واقع درون آن نور و روشنی وجود دارد مثل آفتاب.

هوش مصنوعی: وقتی که روی ساقی زیبا عرق می‌گیرد و از جام شراب می‌نوشد، بویی و رنگی از او ساطع می‌شود که مانند عطر گل محمدی به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: از ساقی آب خواستم و او به من نوشیدنی‌ای داد که رنگش سرخ بود. با مهربانی‌اش به او گفتم ای محبوب، این شراب است نه آب.

هوش مصنوعی: ابن یمین می‌گوید: باغی که در آن هستم پر از آب است، اما چهره‌ام در آن منعکس شده و به نظرت می‌رسد که این تصویر همانند شراب است.

هوش مصنوعی: گفتم چهره‌ات از شراب می‌درخشد مانند ماه روشن، ولی تو پاسخ دادی که نور آفتاب موجب موفقیت پادشاه است، نه نور شراب.

هوش مصنوعی: سلطانی که عادل و محترم است، پادشاهی که هم در دنیا و هم در دین مورد احترام است، کسی است که می‌تواند دریای وسیع و عمیق را به چیزی کم‌ارزش و بی‌اهمیت تشبیه کند و آن را فقط سرابی ببیند که در نظرش بی‌اهمیت است.

هوش مصنوعی: آسمان در برابر اراده او به حرکت درآمده و زمین در مقابل استقامت او چون خاکی است که در انتظار است، در حالی که او مانند بادی در حال شتاب و سرعت است.

هوش مصنوعی: زمانی که دشمن تیغ او را ببیند، از حیرت می‌گوید: اگر این تیغ مانند آب است، پس چرا این‌قدر آتشین و در حال التهاب است؟

هوش مصنوعی: من همیشه فکر می‌کردم که generosity او را خوب می‌سنجم، اما آسمان گفت چرا خود را به زحمت می‌اندازی وقتی می‌بینی که generosity او از هیچ حساب و کتابی فراتر است؟

هوش مصنوعی: اگر جشنی برپا شود و در آن گوهری به زمین بیفتد، به خاطر فراوانی گوهرهایی که به چشم می‌خورند، ممکن است فکر کنی که این همه زیبایی از باران آسمانی آمده است.

هوش مصنوعی: اگر آسمان را با شمشیر کینه ببری، سر دشمن به شکل آب نیل است و بر روی آن حبابی وجود دارد.

هوش مصنوعی: وقتی که پای جنگجوی بزرگ به زمین بیفتد، دشمنش آنقدر ناتوان و بی‌چاره می‌شود که هر کس او را ببیند می‌گوید که انگار یک الاغ در باتلاق افتاده است.

هوش مصنوعی: آسمان می‌خواست گردن‌کشی کند و به بی‌ملاحظگی به حکمت و قضا بپردازد. اما به او گفتند که نمی‌ترسی، زیرا پادشاهی وجود دارد که بر گردن‌ها سلطه دارد و مالک آنهاست.

هوش مصنوعی: خدا نخواسته اگر اشتباهی در وجود تو پیدا شود، از ترس تیغ، آسمان با صدای رعد و برق می‌گوید که این درست است.

هوش مصنوعی: غم تو مشخص کرده که چقدر به دل من آسیب می‌زنی و باعث می‌شود که فریاد بزنم که ای سلطان، اوضاع خراب است و همه چیز در هم ریخته است.

هوش مصنوعی: ای حاکم بزرگ، من در بیداری به خاطر مقام والای تو همچنان که تو را بوسیده‌ام، می‌بینم. نمی‌دانم آیا این تصویر در خواب است یا واقعاً در بیداری به آن رسیده‌ام.

هوش مصنوعی: آسمان می‌گوید: به خاطر اینکه مدتی مرا آزار دادی، اما اکنون به لطف تو راهی به سوی خودم پیدا کردم، زیرا اینجا بهشتی است که حق تقدم دارد.

هوش مصنوعی: بیا و برای همیشه بمان و بدان که ماندن تو به خاطر این است که نزد خداوند، دعا برای صلاح و نیکی مردم دنیا مستجاب است.